Thursday, 12 March 2009

കൊല്ലം കൊല്ലം ണിം ണിം ണിം - 2

------------

ഒരു അഭ്യര്‍ഥന

മുസ്തഫയ്ക്ക് ഒരു പുസ്തകം കൊടുക്കൂ....
------------

(ആദ്യഭാഗം ഇവിടെ)

"ആറ്റിനെ നമ്പിടാം കാറ്റിനെ നമ്പിടാം
പൊടവ കൊടുത്ത പൊണ്ണിനെ നമ്പിക്കൂടാത്..”

ഹരി കൂടി ഒന്നു കേട്ടോട്ടെ എന്ന ഹിഡണ്‍ അജന്‍ഡയോടെ, ആഴ്ചയില്‍ മിനിമം രണ്ടുതവണ എന്നോട് പറയുന്ന ഈ ‘തിരുക്കുറള്‍’ സാരോപദേശം ഇത്രകാലത്തെ അമ്മ ആരോടാണു പറയുന്നത് എന്നു മനസില്‍ പറഞ്ഞു ഞാന്‍ കണ്ണുഞെരടി കിടക്കിയില്‍ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു..

ബെഡ്ഡില്‍ തോന്ന്യാസി മിസ്സിംഗ്..

വാതില്‍ ഒരല്പം തുറന്നു ഒളികണ്ണിട്ടൊന്നു നോക്കി..

പോങ്ങുമൂട്ടിലെ സുപ്രഭാതം കാണാന്‍ എന്നോടു പറയാതെ, ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ പോയ ശ്രീമാനെ അമ്മ കൈയോടെ പിടികൂടിയിരിക്കുന്നു. ‘കൌസല്യാ സുപ്രജാ’ തല്‍ക്കാലം അങ്ങോട്ട് മാറ്റിവച്ച്, പെണ്ണുകെട്ടാനുള്ള തോന്ന്യാസിയുടെ വണ്‍ പേര്‍സന്റ് ആഗ്രഹത്തിന്‍‌റെ മുളയില്‍ വെറുതെ ഒന്നു നുള്ളാം എന്നു തീരുമാനിച്ച് അമ്മ അടുത്ത വിശദീകരണത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നു..

“അല്ല..മോനു കെട്ടുപ്രായം ഒന്നുമായിട്ടില്ല..എന്നാലും പറയുവാ..നോക്കീം കണ്ടുമൊക്കെ കെട്ടണം.. പറഞ്ഞതു മനസിലായില്ലേ.. അല്ലെങ്കില്‍ പല്ലുപോയ കെളവി അടുപ്പിലൂതുന്നപോലെ വ്യര്‍ഥമാകും ജീവിതം..കേട്ടോ..”

ചില പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളില്‍ അമ്മയൊട് എതിര്‍പ്പുണ്ടെങ്കിലും ഈ അഭിപ്രായത്തോട് യോജിക്കാതിരിക്കാന്‍ വയ്യ.

കോച്ചുവാതം വന്ന കൊച്ചാട്ടന്‍ ഫുട്ബോള്‍ കോച്ചാവുന്നതിനു തുല്യമാണു മാര്യേഡ് ലൈഫെന്നേ മെയില്‍ പൊയിന്റ് ഓഫ് വ്യൂവില്‍ ഞാന്‍ പറയൂ.. അടുപ്പിലൂതൊക്കെ പിന്നെയും അഡ്‌ജസ്റ്റ് ചെയ്യാം... അല്ല..അതിരാവിലെ തന്നെ ഇത് തോന്ന്യാസിയോട് പറയുന്നതെന്തിനാണാവോ..അകത്ത് ഉറക്കം നടിച്ചു കിടക്കുന്ന പോങ്ങുമ്മൂടനു അല്‍പ്പം ഊര്‍ജ്ജം കിട്ടിക്കൊട്ടെ എന്നു കരുതിയാവും.. പാവം...

“അല്ല..മോനു കെട്ടാന്‍ വല്ല പ്ലാനുമുണ്ടോ ഇനി..അടുത്തെങ്ങാനും...”

“ചില പ്രൊപ്പോസല്‍‌സൊക്കെ വരുന്നുണ്ടമ്മേ.. പക്ഷേ..തല്‍ക്കാലം വേണ്ടാ എന്നാ എന്‍‌റെ തീരുമാനം..സാ‍മ്പത്തിക മാന്ദ്യമൊക്കെ ഒന്നു കഴിയട്ടെ...” . ഉറക്കച്ചടവുകൊണ്ട് വളിച്ചിരിക്കുന്ന തോന്ന്യാസി ഒന്നു ചിരിച്ചു.

"അതുമതി... അല്ല ഞാന്‍ പറഞ്ഞെന്നേയുള്ളൂ... പെണ്ണുകാണാനൊക്കെ പോകുമ്പോ ആദ്യം ഒരുകാര്യം മോന്‍ ശ്രദ്ധിക്കണം.....”

‘അനിയത്തിമാരെത്രയുണ്ടന്നല്ലേ.. അക്കാര്യം ഒ.കെ അമ്മേ’ കുനിഞ്ഞിരിക്കുന്ന തോന്ന്യാസിയുടെ മനസിലിരുപ്പ് പത്തുവാര ദൂരത്തുനിന്നു തന്നെ ഞാന്‍ കണ്ടു...

“..പെണ്ണു കുലീനയാണോ...അതുമാത്രം നോക്കണം കേട്ടോ...”

‘ഇക്കാലത്ത് കുലീനയെ കിട്ടാന്‍ പാടാ .... മാക്സിമം പോയാല്‍ ഒരു ലീനയെ കിട്ടും...ദാറ്റ്സോള്‍...’ ഞാന്‍ പേസ്റ്റ് ബ്രഷിലേക്ക് അമര്‍ത്തി...


കുളിയും തേവാരവും കഴിഞ്ഞ് ഷര്‍ട്ടിടുമ്പോഴാണ്, പോങ്ങുമൂടന്‍ ഞെട്ടിക്കുന്ന ഒരു വിവരവുമായി എത്തിയത്..

“മാഷേ... ഞാന്‍ വരുന്നില്ല..ക്ഷമിക്കണം”
!
രണ്ടാമത്തെ കൈ ഷര്‍ട്ടിലൂടെ കടത്തി താഴ്‌ത്താന്‍ പോലും മറന്നു ഞാനൊരു നില്‍പ്പു നിന്നുപോയി

“മച്ചാ...ഇതൊരുമാതിരി ബിക്കിനിയിലെ...”

“ഇടപാടായിപ്പോയി..അറിയാം..പക്ഷേ..അത്യാവശ്യമായി എനിക്ക് പാലായില്‍ പോയേ പറ്റൂ..അമ്മായിയപ്പനു എന്നെ രാവിലെ തന്നെ ഒന്നു കാണണമെന്ന്..എന്തുചെയ്യാം ഒരേയൊരു മരുമോനായിപ്പോയില്ലേ...”

“പ്രകാശനദിവസം തന്നെ , മാഷിന്റെ ഫാദര്‍ ഇന്‍ ലോയ്‌ക്ക് തെറിപറയാന്‍ ഉള്‍വിളിയുണ്ടായല്ലോ ഭഗവാനേ...ഛേ..വല്ലാതെ മോഹിച്ചുപോയതാരുന്നു നമ്മുടെ ഈ കൊല്ലംട്രിപ്പ്...വെറുതെയല്ല അമ്മ രാവിലെ ‘തിരുക്കുളിര്‍‘ പുറത്തെടുത്തത്.. ഒ.കെ.. സാരമില്ല.. ഞങ്ങള്‍ പോയിട്ടു വരാം.. “

പ്ലേറ്റിലെ ദോശയിലേക്ക് അറ്റാക്കിനായി കൈകള്‍ നീണ്ടു....

“അയ്യോ..തോന്നിവാസീ....രണ്ടെണ്ണം കൂടി കഴിക്ക്...ഇത് ആകെ ഒരുദോശയേ കഴിച്ചൊള്ളല്ലോ... ഒന്നാമതേ അശു..അതിന്‍‌റെ കൂടാണോ ഈ ഡയറ്റിംഗ്..” പോങ്ങുമൂടന്‍ പത്താമത്തെ ദോശയിലേക്ക് സാമ്പാര്‍ ഒഴിച്ചു..

“മതി ഹരിയണ്ണാ... ഞാന്‍ അധികം കഴിക്കാറില്ല... ഇപ്പൊഴെ കണ്ട്രോള്‍ ചെയ്താല്‍ കൊളസ്‌ട്രോളിനും ഷുഗറിനും പെര്‍മനന്‍‌റ് ഗുഡ്‌ബൈ...” തോന്നാസി വിരല്‍ നക്കി..

“ഗുഡ് ബൈ.....” കൊല്ലം ബസിന്‍‌റെ ജനലില്‍ കൂടി ഞാന്‍ പൊങ്ങുവിനെ കൈകാണിച്ചു..

“സന്തോഷമായി പോയി വാ മാഷേ.... തോന്നിവാസീ...അപ്പോ പിന്നൊരിക്കല്‍ കാണാം... അടുത്ത വരവിനു കുപ്പി എന്‍‌റെ വക...”

ദോശയില്‍ സാമ്പാര്‍ വീണപ്പോള്‍ പോലും സന്തോഷിക്കാതിരുന്ന തോന്ന്യാസി ഇതുകേട്ടപ്പോള്‍ ആഹ്ലാദത്താല്‍ പുഞ്ചിരിച്ചു....


ഡ്രൈവര്‍ ഫസ്റ്റ് ഗീയര്‍ ഇടുന്നതിനു മുമ്പ് തന്നെ തോന്ന്യാസി നിദ്രയുടെ സെക്കന്റ് ഗീയര്‍ ഇട്ടു..

വണ്ടി ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങി.....



“വെള്ളാപ്പള്ളി ഒരു കസറു കസറും!!!” വെള്ളം മണക്കുന്ന ഒരു ഡയലോഗ് കേട്ട്, സ്പ്രിംഗ് പൊലെ ആടിയുറങ്ങുന്ന തോന്ന്യാസിയുടെ തലയെ ക്രോസ് ചെയ്തുകൊണ്ട് എന്‍‌റെ ദൃഷ്ടി അപ്പുറത്തെ സീറ്റിലേക്ക് കൊടിയും പിടിച്ച് ചെന്നു..

“പണിക്കരെന്താ മോശമാണോ... നായന്മാരെ ഒരൊറ്റ ചരടില്‍ കോര്‍ത്തത് പിന്നാരാ...”

മന്നം നഗറും, ശിവഗിരി നഗറും ഒരേ സീറ്റില്‍.. മിക്കവാറും ഒരു നാടന്‍ അടികാണാനുള്ള യോഗമുണ്ട്... അയ്യപ്പാ കനിയണേ.... ഇവന്മാരുടെ വിഷയം ഡൈവേര്‍ട്ട് ആവല്ലേ..

“പണിക്കര്‍ക്കെന്താ കൊമ്പുണ്ടോ....”

എന്തായാലും തലയില്‍ ഇല്ല..അത്രേം എനിക്കറിയാം...

“വെള്ളാപ്പള്ളിക്കെന്താ കൊമ്പന്‍ മീശയുണ്ടോ....”

പണ്ട് മോശമല്ലാത്ത ഒരു മീശയുണ്ടാരുന്നു.. ഇടയ്ക്കൊന്നു ക്ലീനും ചെയ്താരുന്നു...ബാക്കി മാലും നഹിം...

“ഉവ്വ..കഴിഞ്ഞ പ്രകടനത്തിനു തിരോന്തോരം മഞ്ഞക്കടലാക്കി ഞങ്ങള്‍...ടി.വിയൊന്നും കാണത്തില്ലേ..”

മറ്റേ ചേട്ടന്‍ ഒന്നു പോസ് ചെയ്തു... കള്ള് ഉള്ളില്‍ കിടക്കുന്നതുകൊണ്ട് നായര്‍കൊടിയുടെ കളര്‍ ഏതാ ശിവാ എന്നൊരു കണ്‍ഫ്യൂഷന്‍ പോലെ..

“അടുത്ത മാസം ഞങ്ങടെ ശക്തിപ്രകടനം ഉണ്ടിവിടെ..കണ്ടോ പൂരം.... ഞെട്ടിക്കും എല്ലാത്തിനേം...”

“എല്ലാ നായന്മാ‍രും എണ്ണയും തേച്ച് മസില്‍ കാണിച്ച് നില്‍ക്കുമാരിക്കും..അതിന്‍‌റെ ഒരു കൊറവൂടെ ഉള്ളൂ.....”

വഴിയരികിലെ ബാറെന്നെഴുതിയ മഞ്ഞപ്പെട്ടി കണ്ടപ്പോള്‍ ജാതിസ്പിരിട്ട് മാറ്റി വച്ച് ഒറിജനല്‍ സ്പിരിറ്റിലേക്ക് കൊടിമാറ്റിപ്പിടിച്ചു പഹയന്മാര്‍..

“ഒന്നൂടെ വിട്ടിട്ടു പോയാലോ...”

“ടിക്കറ്റെടുത്തുപോയില്ലെ...ഇനി വണ്ടി ഉടനേ കാണത്തുമില്ല... മാത്രമല്ല..വീട്ടില്‍ കെട്ട്യോളു തനിച്ചേ ഉള്ളൂ.... ങാ വാ... എന്താ‍യാലും രണ്ടെണ്ണം വിടാം... പോവല്ലേ... പോവല്ലേ...ആളിറങ്ങണം....!!!”

“ടിക്കറ്റു കൊല്ലത്തേക്ക് എടുത്തിട്ട്.... ഇതെന്താ ആളെ ഊശിയാക്കുവാ!!!” കണ്ടക്ടര്‍ ചരടില്‍ അമര്‍ഷത്തോടെ ഒന്നു വലിച്ചു..

“വല്യ തെണ്ണമാണേല്‍ ബാക്കി കാശിങ്ങു തന്നേര്...ഹല്ല പിന്നെ... ഈ രാജ്യത്ത് മാന്യമായി വണ്ടിയിറങ്ങാനും സ്വാതന്ത്യമില്ലേ.. “

“പോട്ടു സഹദേവാ... എമര്‍ജന്‍സി ക്വോട്ടായ്ക്ക് പൊകുന്നവന്റെ ടെന്‍ഷന്‍ വല്ലതും കണ്ട്രാവിനു മനസിലാവുമോ..സൂക്ഷിച്ചിറങ്ങ്!!!..സര്‍ക്കാരിന്‍‌റെ വണ്ടിയാ..ആഞ്ഞുചവിട്ടിയാല്‍ പടിയും കൂടിങ്ങു പോരും...”

വണ്‍ മോര്‍ സീന്‍ ദേദോ ബേബീ...... കണ്ണുകള്‍ പുതിയ മേച്ചില്‍‌പ്പുറങ്ങള്‍ തേടി..

“അമ്മാവാ അപ്പൊറത്തോട്ടിരിക്കാന്‍...ഇതെന്‍‌റെ സീറ്റാ.....ഈശ്വരാ പറഞ്ഞാലും മനസിലാവില്ലാന്നു വച്ചാല്‍.....”

കണ്ടക്ടര്‍ എഴുന്നേറ്റപ്പോള്‍ ആ ഗ്യാപ്പു നോക്കി സീറ്റിലിരുന്ന ഒരു അപ്പൂപ്പനെ പുറത്താക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിലാണു കക്ഷി..

“ദാ..കണ്ണുതൊറന്നു നോക്ക്..കണ്ടക്ടര്‍ സീറ്റ് എന്ന് എഴുതിവച്ചെക്കുന്നത് കണ്ടില്ലെ.. ഒന്നു മാറാന്‍....”

അപ്പൂപ്പനു എന്തൊക്കെയോ മാന്യമായി മറുപടി പറയണമെന്നുണ്ട്.. പ്രായാധിക്യവും ഉള്ളില്‍ കിടക്കുന്ന ബ്രാന്‍‌റും അതിനു അനുവദിക്കുന്നില്ല...

“ഒലക്കേടെ മൂട്....ഇതില്‍ തന്നെ ഞാനിരിക്കും... താ‍ന്‍ കൊണ്ടോയി കേസുകൊടുക്ക്... ഹോ.. അയാടെ സീറ്റാണുപോലും.. ഇങ്ങേരുടെ സീറ്റാണേല്‍ ഇതില്‍ അടങ്ങിയിരിക്കണം. മുക്കിനു മുക്കിനു എഴുന്നേറ്റു പോകുന്നതെന്തിനാ..ശ്ശെടാ കൂത്തേ...”

അല്ല സ്വാമീ... ഉലക്കയുടെ മൂട്, തേങ്ങായുടെ കുല..ഇത്യാദി നല്ല വാക്കുകളെ ആര് എന്തിനു പുലഭ്യത്തിനുപയോഗിക്കുന്നതാക്കി.. ഛേ...ഭാഷയുടെ പരിണാമത്തിലെ ഓരോരോ വൈകല്യമേ...

“ടിക്കറ്റു ഇങ്ങേരു കൊടുക്കുമോ...“ പച്ചയാണെങ്കിലും പഴുത്തിരിക്കാന്‍ മനസില്ല എന്ന മട്ടില്‍ കണ്ടക്ടര്‍...

“കൂലി താന്‍ തരുമോ..എന്നാ ആ കുന്ത്രാണ്ടം ഇങ്ങു താ.. ഞാന്‍ കൊടുക്കാം ടിക്കറ്റ്.. ഈ ശങ്കുപ്പിള്ളയെ അങ്ങനെയങ്ങു കൊച്ചാക്കല്ലേ... ഇരുപത്തിനാലു വര്‍ഷം... ദേ...ദേ..” ബാക്കി പറയാന്‍ കൂടുതല്‍ ഗ്രിപ്പിനായി അപ്പൂപ്പന്‍ എഴുന്നേറ്റു..ആ തക്കം നോക്കി കണ്ടക്ടര്‍ ചാടിയിരുന്നു.. സീറ്റുപോയാലും വേണ്ടില്ല, പറയാനുള്ളത് ഫുള്‍ എനര്‍ജിയില്‍ പറയണം എന്ന മട്ടില്‍ അപ്പൂപ്പന്‍ മസില്‍ മുറുക്കി..

“ദേ...ഇങ്ങോട്ട് നോക്ക്.. ഇരുപത്തിനാലു വര്‍ഷം സര്‍ക്കാറിന്റെ കണക്കു നോക്കിയവനാ ഈ ശങ്കു... ഊ ഊ ഊ.......” പാണ്ടിലോറിയെ കണ്ട് ഡ്രൈവര്‍ ഡസന്‍ കണക്കിനു ഊര്‍ജ്ജത്തോടെ സഡന്‍ ബ്രേക്കിട്ടതുകൊണ്ട്, ഫോര്‍ എവരി ആക്ഷന്‍ ദെയര്‍ ഈസാന്‍ ഈക്വല്‍ ആന്‍ഡ് ഇമ്മാതിരി റിയാക്ഷന്‍ എന്ന തെളിയിച്ചുകൊണ്ട് ശരസമം അപ്പൂപ്പന്‍ കുതിച്ച് ബാക്കി ഭാഗം തറയില്‍ കിടന്നു പൂരിപ്പിച്ചു..

മുന്നിലെ കമ്പിയില്‍ നെറ്റി ആഞ്ഞിടിച്ച നൊമ്പരത്താന്‍ ‘വന്നല്ലോ മുഴ’ എന്നമട്ടില്‍ തപ്പിക്കൊണ്ട് തോന്ന്യാസി ചോദിച്ചു.

“എന്തുപറ്റി അണ്ണാ....”

“ഒരപ്പൂപ്പന്‍ സൌത്താഫ്രിക്കന്‍ ഫീല്‍ഡറേപ്പോലെ ക്യാച്ചെടുത്തെതാ.. ഇനി അടുത്ത പത്തുകളിക്കു ഈ ക്രേസി കിര്‍മാണി ക്രീസ് കാണില്ല... ഹെഡ് ഇന്‍‌ജുറി വിത്ത് നീ ഇന്‍ ചൊറി “ മുട്ടുതടവണോ തലതടവണോ എന്ന് ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് ‘എന്നാല്‍ നടു തടവിയെക്കാം എന്ന പോളിസിയില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ശങ്കുച്ചേട്ടനെ ചൂണ്ടി ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

“ഛേ ഇമ്മാതിരി സീനൊന്നും എനിക്ക് കാണാന്‍ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ അണ്ണാ..”

“കൈവിഷത്തിനുപകരം സ്ലീപ്പിംഗ് പില്‍‌സ് എടുത്തുകഴിക്കാന്‍ നിന്നോടാരു പറഞ്ഞു. അനുഭവിക്ക്...”

“ഊതല്ലേ അണ്ണാ”

“ഊതിയതല്ലുത്തമാ... പണ്ട് ബാംഗ്ലൂരില്‍ ഞാ‍ന്‍ പോയപ്പോള്‍, നിന്നെപ്പോലൊരു കക്ഷി, അല്പം സീനിയര്‍ ഫെല്ലോ ആണ്.. എന്‍‌റെ തൊട്ടടുത്തിരുന്ന് ആടിയുറങ്ങുന്നു. വെറും ആട്ടമല്ല.. നമ്മുടെ ആട്ടുകല്ലിലെ കൊഴവി കറങ്ങുന്നപോലെ.. ഇടയ്ക് കമ്പിയില്‍ ചും‌ബിച്ച് ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നു പുള്ളി അറഞ്ഞൊരു ചോദ്യമാരുന്നു...എന്തായാലും നീ ആ മനുഷ്യന്‍‌റത്ര അങ്ങോട്ടു പോരാ.”

“അങ്ങേരെന്താ ചോദിച്ചെ...”

“ ‘കോഴിക്കൂട് അടച്ചോ കമലൂ’ എന്ന്.. ‘വാതിലെന്നേ ചിതലെടുത്തൂ പാക്കരന്‍ ചേട്ടാ... ഇതെന്താ ഒന്നുമറിയാത്തോനെപ്പോലെ ചോദിക്കുന്നെ’ എന്നു ഞാനും പറഞ്ഞു...“

“ഇതു പുളു... വെറും പുളു. സത്യം പറ..ഇതു വെറും നമ്പരല്ലേ അണ്ണാ....”

“ ‘സത്യം പറ...ഇതുവെറും കള്ളമല്ലെ..‘ എടാ ഇതുപോലൊരു വിഡ്ഡിച്ചോദ്യം ലോകത്ത് വേറെയുണ്ടോ... ‘ടെല്‍ മീ മോര്‍ ‘ എന്നു മനസില്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ‘ഡോണ്ട് ടെല്‍ മീ’ എന്ന് പിള്ളാരു പറയുമ്പോലെ...”


“ഡോണ്ട് ടെല്‍ മീ..” സിമി ഫ്രാന്‍സിസ് (തെറ്റിധരിക്കെണ്ടാ പുരുഷന്‍ തന്നെ) എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു

“സത്യമാ സിമി...അല്ലേല്‍ ദാ ഈ തോന്ന്യാസിയോട് ചോദിക്ക്... ഇന്നലെത്തന്നെ വരണമെന്നും ഒന്നിച്ചൊന്നു കൂടണമെന്നുമൊക്കെ ഉണ്ടാരുന്നു..പക്ഷേ പെട്ടെന്ന് ചില എന്‍‌ഗേജ്‌മെ‌ന്‍‌റുകള്‍, ചില കൂടിക്കാഴ്ചകള്‍ ചില നേരമ്പോക്കുകള്‍ .......”

“സാരമില്ല ചേട്ടായി..ഏതായാലും വന്നല്ലോ..സന്തോഷമായി... അകത്തേക്കിരിക്കാം... പരിപാടി തുടങ്ങാറായി....”

തിങ്ങിനിറഞ്ഞ ഓഡിറ്റോറിയത്തിലേക്ക് ഞാനും തോന്ന്യാസിയും നടന്നുകയറി..

സ്റ്റേജില്‍ സാംസ്കാരിക നായകന്മാര്‍ അണിനിരന്നിരുന്നു ചിരിക്കുന്നു... പകുതിയും പൂക്കുറ്റിയാണെന്ന് ഒറ്റനോട്ടത്തിലേ മനസിലായി..

“മോശമായിപ്പോയി.....” ഞാന്‍ മീശയിലൂടെ വിരലോടിച്ചു.

“ഏയ്... ഇതൊക്കെ ഇവിടെ പതിവാ അണ്ണാ.. “

“എന്ത്..എടാ രണ്ടെണ്ണം വിട്ടിട്ടു വരാഞ്ഞെ മോശമായിപ്പോയെന്നാ ഞാന്‍ പറഞ്ഞത്..”

“ഓ എന്ന്... ആ ബാര്‍ കണ്ടപ്പോ ഞാന്‍ അണ്ണനോട് പറയാന്‍ തുടങ്ങിയതാ...”

“എന്നിട്ടെന്താ നീ പറയാതിരുന്നത്.....”

“അത്..അണ്ണന്‍ അത്തരക്കാരനാണോ എന്നൊരു ചെറിയ......”

“ഏയ്... ചിലനേരങ്ങളില്‍ ഞാനും സംസ്കാരസമ്പന്നന്‍ തന്നെയാണ്....”

‘സംസ്കാരം എന്നത്... അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ.....അനുഭവങ്ങളിലൂടെ... ഈ..ഈ...ഈ..ഈ......” സ്റ്റേജില്‍ പ്രസംഗം തുടങ്ങി...

“ഇതു പണ്ടാരോ രാമായണം വായിച്ചപോലായല്ലോ തോന്ന്യാസീ.. ശ്രീരാമബാണം പാഞ്ഞൂ....ഊ....ഊ...ഊ........ അടുത്ത വരി തപ്പിയിട്ട് കിട്ടാഞ്ഞിട്ടു ‘ഊ’ അങ്ങു വിശാലമായി നീട്ടി.. എന്താ ആശാനേ ഈ ‘ഊ.....” എന്ന് അടുത്തുനിന്ന കക്ഷി ചോദിച്ചപ്പോള്‍ പുള്ളി പറഞ്ഞു ‘മോനേ ഇത് ശ്രീരാമബാണം പോകുന്ന സൌണ്ടാ......’ “

ചിലന്തി.........

സിമിയുടെ പുസ്തകം ഞാന്‍ പതുക്കെ തുറന്നു.

അക്ഷരങ്ങള്‍ മണക്കുന്ന ഹൃദയം... അല്ലെങ്കില്‍ ഹൃദയം മണക്കുന്ന അക്ഷരങ്ങള്‍......
ലാപ്‌ടോപ്പിനും പാം ടോപ്പിനു തരാന്‍ കഴിയാത്ത അച്ചടിയുടെ മാന്ത്രികഗന്ധം കടലാസിന്‍‌റെ ഈ ബാംബൂ ബോയ്സിനു തരാന്‍ കഴിയുന്നു......


“അണ്ണാ എനിക്കും ഒരു പുസ്തകമിറക്കണം. ജീവിതാഭിലാഷമാ.....” തോന്ന്യാസി റിഫ്രഷ്‌മെന്‍‌റിനു കിട്ടിയ പപ്സില്‍ ആഞ്ഞുകടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഇറക്കണം തോന്ന്യാസി..ഇറക്കണം.. വാത്സ്യായനമുനി പണ്ട് അതേപോലെ ഒന്നിറക്കി എന്ന് കരുതി മടിച്ചിരിക്കരുത്...യു സ്റ്റാര്‍ട്ട് ഫ്രം ചാപ്റ്റര്‍ സിക്സ്റ്റി ഫൈവ്.. “ പേസ്ട്രിയില്‍ ഞാനുമൊന്നു കടിച്ചു..

“ഒലക്കേടെ മൂട് “

“ഒലക്കേടെ മൂട്, തേങ്ങാക്കുല“

‘അടുത്തതായി...ശ്രീ സിമിയുടെ സുഹൃത്തും പ്രശസ്ത ബ്ലോഗറും ഉല്‍കൃഷ്ട കവിയുമായ ശ്രീ ജി.മനു അവര്‍കള്‍ ആശംസ.....’ അനൌണ്‍സ്‌മെന്റ്..... ഈശ്വരാ ഞാനെപ്പോ ഇങ്ങനെയൊക്കെയുള്ള ആളായി..ഇപ്പോ പറഞ്ഞതു പോട്ടെ..ഇതൊന്നും എന്‍‌റെ ബന്ധുക്കള്‍ കേക്കരുത്.. മൈക്കും ബോക്സും ഒറ്റതൊഴിക്ക് തവിടുപൊടിയാക്കും...പറഞ്ഞേക്കാം..


പണ്ട് ‘കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പ്രോഗ്രാമറുടെ‘ ‘ഫ്രീ വിസയില്‍’ ദുബായിക്കുപോയ ലക്കിഫെലോ, പനയുടെ മുകളില്‍ പ്രോഗ്രാം ചെയ്യാന്‍ അള്ളിപ്പിടിച്ച് കയറിയപ്പോള്‍ മുകളില്‍നിന്നു ഇറങ്ങിവന്ന പഴയ ഹെഡ്‌മാസ്റ്ററെ കണ്ട് അന്തംവിട്ടതുപോലെ തോന്ന്യാസി എന്നെ ഒന്നു അമര്‍ത്തിയൊന്നു നോക്കി ......

“സംശയിക്കേണ്ടടോ...ഞാന്‍ തന്നെയാ.. വിധിവൈപരീത്യം....” ഹെഡ്‌മാസ്റ്റര്‍ പറഞ്ഞ അതേ ഡയലോഗ് ഞാനും പറഞ്ഞു..



“പ്രിയമുള്ളവരെ...സഹൃദയരെ...” ഞാന്‍ കണ്ഠശുദ്ധി വരുത്തി ചുറ്റിനും നോക്കി...

സദസ്സിലെ സഹൃദയരില്‍ മെജോരിറ്റിയും, പപ്സ് തീര്‍ത്തിട്ടു പേസ്‌ട്രി കൂടി തീര്‍ക്കാനുണ്ടല്ലോ എന്ന് വിഷാദിച്ച് രണ്ടുകടി ഒന്നിച്ച് കടിച്ച് ടെന്‍ഷന്‍ അടിക്കുന്നു.. സ്റ്റേജിലെ നായകന്മാര്‍ ‘പാഥസാം നിചയം വാര്‍ന്നൊഴിഞ്ഞളവ് ചാര്‍ജ്ജുകിട്ടുവാനുദ്യമമെന്തെടോ’ എന്ന മട്ടില്‍ കോട്ടുവാ ഇടുന്നു...ഇനി ഞാനായിട്ടെന്തു പറയാന്‍... സിമിയുടെ ഒരു കൊച്ചു കഥ പറഞ്ഞുതീര്‍ത്ത് ചാടിയിറങ്ങിയോടി..


ജനഗണമന കഴിഞ്ഞു...

പരിചയക്കാരോട് ഹാ യും പരിചയപ്പെടുന്നവരോട് ഹോ യും പറഞ്ഞു ഞങ്ങള്‍ പുറത്തേക്കിറങ്ങി...


“ഏട്ടാ...............................”

“ങേ..!!!!!!!!”

ലേലമുറപ്പിച്ച് ലോറി പോയിക്കഴിഞ്ഞ് , അതുവിളിക്കാന്‍ ഓടിവരുന്ന മീന്‍‌മുതലാളിയെപ്പോലെ, ദാ ഒരു ജുബ്ബാവാലാ പാഞ്ഞുവരുന്നു..

ങേ...മുരളീരവം ബ്ലോഗര്‍ മുരളിയല്ലേ അത്!!!

“കഴിഞ്ഞോ......” പകുതി കിതച്ചുകൊണ്ട് ആശാന്‍ നിന്നു..

“അതെ..എല്ലാം പെട്ടെന്നായിരുന്നു. അത്രയൊക്കെ ഉള്ളൂ മനുഷ്യേന്റെ കാ‍ര്യം.....എന്താടാ മുരളി നീ ലേറ്റായെ..”


“ഏട്ടാ. വണ്ടിമറിഞ്ഞു..”

“ഈശ്വരാ...എപ്പോ..എവിടെ..വല്ലോം പറ്റിയോ നിനക്ക്...”

“ഞാന്‍ വന്ന വണ്ടിയല്ല..മുന്നില്‍ പോയ അരിവണ്ടി... ട്രാഫിക് ഒന്നരമണിക്കൂര്‍ ബ്ലോക്കായി...ഹോ... ഷിറ്റ്.....”

“ജസ്റ്റ് റിമംബര്‍ ദാറ്റ്...ഇങ്ങനെയൊക്കെ ഉള്ള ഇടത്ത് കാലത്തേ തിരിക്കേണ്ടേടാ കൊശവാ....”

“സാരമില്ല മുരളി..ഇന്ന് രാത്രി നിങ്ങള്‍ ഇവിടെ കൂട്... ഏതായാലും വന്നതല്ലേ... ഞാന്‍ പത്തുമണിക്കത്തെ വണ്ടിക്ക് ആണ്ടിപ്പട്ടിയിലേക്ക് പോകും...” തോന്ന്യാസി ബാഗ് ഒന്നു പൊക്കി..

“കമോണ്‍...ലെറ്റ്സ് ഗോറ്റു നാണി...”

“ങേ..”

“എടാ നാണി ഫൈവ് സ്റ്റാര്‍ ഹോട്ടലില്‍ , സ്പെഷ്യല്‍ ഗസ്റ്റ്സ് ആയ നമുക്ക് സിമി മുറി ബുക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്... അര്‍മ്മാദം കണ്ടിന്യൂസ്...അപ്പോ തോന്ന്യാസി.. നീ....ആണ്ടിപ്പട്ടിക്ക് നാളെപ്പോകാടാ.ഇന്ന് നമുക്ക് നാടന്‍ പാട്ടൊക്കെയായി ഇവിടങ്ങ് കൂടാം..പറയുന്ന് കേള് കരുണാ..”

“അണ്ണാ...പണ്ടപ്പെട്ടിയുമായി ഒരുപാട് പാണ്ടിക്കുട്ടികള്‍ ആണ്ടിപ്പട്ടിയില്‍ നാളെ ക്യൂ നില്‍ക്കും... ഞാനില്ലെങ്കില്‍ ഉര നടക്കില്ല...”

“ഉരച്ചുരച്ച് നീ ആള്‍‌റെഡി ഉറുമ്പുപോലായി...ങാ..എന്നാല്‍ വിട്ടോ... സ്വീറ്റ് ഡ്രീംസ്.....”

“വാട്ട്...!!”

“ഹാപ്പി ജേണിക്ക് പകരം ജോണീ നിനക്ക് ചേരുന്നത് ആ വിഷാ....” പുതിയ പാ‍രഗണ്‍ ചെരിപ്പിലേക്ക് നോക്കി ഞാന്‍ പറഞ്ഞു..”ബിവെയര്‍ ദ പിക്ക് ചപ്പല്‍‌സ്...”

ചിരി പകുത്തെടുത്ത് തോന്ന്യാസി ഓട്ടോയില്‍ ചാടിക്കയറി..

തൃസന്ധ്യയുടെ മങ്ങലിലേക്ക് തോന്ന്യാസിയുടെ വലംകൈ മറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

“പാവം ചെക്കന്‍.....ഒരുമണിക്കൂറുള്ള ഈ പ്രോഗ്രാമിനു വേണ്ടി മാത്രം, ഇത്രയും ദൂരെ നിന്നു വരിക..എന്നിട്ട് സ്നേഹമെല്ലാം വാരിത്തന്നിട്ട് പെട്ടെന്ന് മടങ്ങുക... ഒന്നോര്‍ത്താല്‍ മുരളി...നമ്മളെയൊക്കെ ചുമ്മാ ഇണക്കുന്ന ഈ കണ്ണികളുടെ പേരെന്താടാ...നീ വല്യ കവിയല്ലേ..ഒന്നു പറ..”

“അത് മനുവേട്ടാ.... ഒരു കവിക്കും ഇതുവരെ കണ്ടെത്താ‍നായിട്ടില്ല... .തിരിച്ചൊന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത സ്നേഹമെന്നൊക്കെ വേണേല്‍ പറയാം..പക്ഷേ..അതൊനൊക്കെ അപ്പുറത്താണ് ഇതിന്‍‌റെ വ്യാഖ്യാനം.....”



ഗള്‍ഫുകാര്യവും, നാട്ടുവിശേഷവും ഒക്കെയായി സിമിയോടൊപ്പം രണ്ടുമണിക്കൂര്‍..

“നാളെ വെളുപ്പിനു ഞാന്‍ വരാം ചേട്ടായി... എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടേല്‍ വിളിച്ചാമതി.....” സിമി ഗുഡ്‌നൈറ്റ് പറഞ്ഞിറങ്ങി...


ഹോട്ടലിലെ സൂപ്പര്‍ ഡീലക്സ് ഡബിള്‍ മുറിയുടെ ജനല്‍ തിരശ്ശീല ഞൊറിഞ്ഞുമാറ്റി...രാത്രിയില്‍ കൊല്ലം കൊലുസിട്ടു നില്‍ക്കുന്ന കാഴ്ച...

“ഏട്ടനെന്താ മിണ്ടാതെ വെളിയിലോട്ട് നോക്കി നിക്കുന്നെ...” പൊതുജനക്ഷേമവകുപ്പുമന്ത്രി ആഡംബരസോഫയില്‍ ഇരിക്കുന്നപോലെ വിശാലമായി ഞെളിഞ്ഞുകൊണ്ട് മുരളി...

“അല്ലെടാ ഞാനോര്‍ക്കുവാരുന്നു..ഇത്രയും വലിയ സെറ്റപ്പൊക്കെയുള്ള മുറിയില്‍ വന്നപ്പോ, ജോസ്‌പ്രകാശിനെപ്പോലെ ഒരു കോട്ടുകൂടി വേണമാരുന്നു..വെറുതെ ഒരു മാച്ചിംഗിന്.. അടുത്ത ചാന്‍സിനാവട്ടെ..അങ്ങനെ വരാം... എന്നിട്ട് വേണം കുറെ ഡയലോഗ് കാച്ചാന്‍... മാഗീ..നമ്മുടെ കൊള്ള സങ്കേതങ്ങളൊക്കെ റെഡിയാണല്ലോ..മുതലക്കുട്ടന്മാര്‍ക്ക് ആവശ്യത്തിനു ഡെഡ്‌ബോഡീസൊക്കെ കിട്ടുന്നുണ്ടല്ലോ...അല്ലേ...”

“ഇങ്ങേര്‍ക്ക് വട്ടുമുണ്ടോ..അതോ ആദ്യമായിട്ടാണോ ഫൈവ്‌സ്റ്റാര്‍ ഹോട്ടലില്‍...“

“ഓ..നീ പിറന്നുവീണത് സാന്‍ഫ്രാന്‍സിസ്കോയിലെ സണ്‍ഷേഡ് ഹോട്ടലില്‍ ആയിരിക്കും”

“പത്രപ്രവര്‍ത്തകനായ എന്നോട് ഫൈവിന്‍‌റേം സെവന്‍‌റേം കഥ ചോദിക്കല്ലേ...ഈ മുരളിയെ..കൊറെ വിലസിയതാ..“

“ഐ.സീ...എന്നാല്‍ ആ എ.സി ഒന്നു ഓഫ് ചെയ്തേയ്ക്ക്...വല്ലാത്ത തണുപ്പ്...”

“ഇവിടെങ്ങും സ്വിച്ച് കാണുന്നില്ല..”

“പത്രപ്രവര്‍ത്തകനായ നിനക്ക് ഒരു സ്വിച്ച് കണ്ടുപിടിക്കാനുള്ള കഴിവുപോലുമില്ലേ...സോ മോശം ഡിയര്‍”

പതിനൊന്നു മണി..

“അയ്യോ..സംസാരിച്ചിരുന്ന് സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല...നമുക്കെന്നാ ശയിച്ചേക്കാം ..അല്ലേടാ... രാവിലെ പോകാനുള്ളതല്ലേ... “

ഉറങ്ങാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പ്..

ഡോര്‍ അടച്ചു..

കണ്‍ഫ്യൂഷന്‍...

ഇതിന്‍‌റെ കുറ്റിയെങ്ങനെ ഇടും..നോക്കീട്ട് ഒന്നും കാണുന്നുമില്ല..

കട്ടിളയില്‍ ഒരു ചെറിയ ചങ്ങല തൂങ്ങിക്കിടപ്പുണ്ട്.. ഡോറിന്‍‌റെ അറ്റത്ത് ഒരു കൊളുത്തും..

അതിട്ടു... പക്ഷേ തുറന്നു നോക്കിയപ്പോള്‍ ചങ്ങലയ്കും ഡോറിനുമിടയില്‍ അഞ്ചിഞ്ച് വിടവ്....

ഷുവര്‍.. ചങ്ങല കൂടാതെ ഒരു കുറ്റികൂടിയുണ്ട്..

ബട്ട്...എവിടെ..

കുനിഞ്ഞും നിവര്‍ന്നും പലതവണ ആലോചിച്ചു... നോ രക്ഷ..

ഓട്ടോമാറ്റിക്ക് ലോക്കാണോ...ഛെ..ആവാന്‍ വഴിയില്ല..

മുരളിയോടു ചോദിച്ചാലോ... മോശം..ഒന്നുമില്ലെങ്കില്‍ അവനേക്കാള്‍ കുറെ ഓണമുണ്ടതല്ലേ ഞാന്‍....

“എടാ മുരളി.....”

“എന്താ......” അകത്തെ മുറിയില്‍ നിന്ന് മുരളിയുടെ ഈഗോ കലര്‍ന്ന ഒച്ച.......

“ഒന്നുമില്ല.... ....നീ ബാത്ത്‌റൂമിലാണോ എന്നറിയാന്‍ വിളിച്ചതാ..”

പ്രശ്നമാവുമോ പരമശിവാ...

ഇനി വല്ല ഇലക്ട്രോണിക്ക് സംവിധാനം വല്ലോമാണോ.. സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി

കട്ടിളയോട് ചേര്‍ന്നാ‍ണു സ്വിച്ച് ബോര്‍ഡ്..

കിട്ടി...പിടി കിട്ടി.!!.

സ്വിച്ച് ബോര്‍ഡില്‍ സ്വിച്ചുകള്‍ക്ക് മുകളിലായി ബിയര്‍ ഓപ്പണര്‍ പോലെ ഒരു സാധനം.. ജായ്‌ക്കില്‍ താഴ്ത്തി വച്ചിരിക്കുന്നു.. ഹോ..ഇതിനാണോ ഞാന്‍ ഇത്ര ബുദ്ധിമുട്ടിയത്. ഇതുതന്നെ ലോക്ക്...ടെക്നോളജി പോയ പോക്കേ..

ഓപ്പണര്‍ ഞാന്‍ വലിച്ചെടുത്തു..

ഫ്ല്ലിപ്പ്!!!!!!
പെട്ടെന്ന് മുറിയില്‍ വെട്ടം പോയി..

“പൊത്തോം!!!!!!!! ഹെന്‍‌റമ്മോ!!!!!!!!!!! “ മുരളിയല്ലേ അകത്ത് നിലവിളിച്ചത്.... ഇത്രയ്ക്ക് പേടിത്തൊണ്ടനാണോ അവന്‍....

ഓപ്പണര്‍ തിരികെ കുത്തിക്കയറ്റി വെട്ടം വരുത്തിയിട്ട് മുറിയിലേക്ക് ഞാന്‍ പാഞ്ഞു...

ശിവനേ.........................!!!!


അണ്ടര്‍വെയര്‍ ഒരുകാലില്‍ മാത്രമിട്ട്, നെറ്റിലേക്ക് വീണ ട്രപ്പീസുകളിക്കാനെപ്പോലെ മുരളി തറയില്‍ മലര്‍ന്നുകിടക്കുന്നു!!

“എന്തുപറ്റി കുട്ടാ......” താങ്ങിയെണീപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഞാന്‍.....

“നിക്കറിട്ടോണ്ടിരുന്നപ്പോ കറന്റു പോയി......”

“അതിനു നീ താഴെ വീണതെന്തിനാടാ......”

“ഒരുകാലേ കയറ്റിയൊള്ളൂ....മറ്റേക്കാലു പൊക്കിയപ്പോഴല്ലേ വെട്ടം പോയത്..ഹോളിനു പകരം ഹോളില്ലാത്തിടത്ത് ചവിട്ടി...അയ്യോ. എന്‍‌റെ.നടുപോയേ......!!!!!”

“ങാ പോട്ട്..സാരമില്ല...നീ കെടന്നോ.....”

“അയ്യോ....ഞാനിനി എന്തുചെയ്യും.....ഹോ....”

“സ്പെയര്‍ ബിക്കിനി കരുതിയിട്ടില്ലേ......”

“ക്രൂരാ....നടുപോയെന്ന്!!!..ഹമ്മേ......”


ബെഡ്ഡിന്‍‌റെ ഇങ്ങേ അറ്റത്തേക്ക് ഞാന്‍ ഒരു മൂളിപ്പാട്ടോടെ ചാഞ്ഞു...”അസലായി....അസലായി നീ...”

ശൂ................!!!! പാതാളത്തിലേക്ക് പോകുന്നപോലൊരു ഫീല്‍.....

മനുഷ്യനെ പേടിപ്പിക്കാനോരുത്തന്മാരു മെത്തയുണ്ടാക്കും... കണ്ണുതള്ളിപ്പോയല്ലോ കര്‍ത്താവേ....

“ഹാവൂ.....എന്തൊരു ലക്ഷ്വറി ദാസാ......ഇപ്പോ ഞാന്‍ മനുഷ്യനോ അതോ ദേവേന്ദ്രനോ...എവിടെ ദേവനര്‍ത്തകിമാര്‍....ആലവട്ടം ...വെഞ്ചാമരം..ആരവിടെ...“

“ഞാനിവിടുണ്ട് മനുഷ്യാ... നടുവുളുക്കിയെന്നാ തോന്നുന്നേ..ഹോ..ഹീ....”

സുഖ ശീതള രാത്രിയില്‍ കണ്ണുകള്‍ അറിയാതെ അടഞ്ഞുതുടങ്ങി...

“കണ്ണാ...നീ ഉറങ്ങിയോടാ..........”

ങേ...മുരളിയല്ലേ കണ്ണനെ വിളിക്കുന്നത്...ഇവന്റെ നടുവേദന ഇത്രപെട്ടെന്ന് മാറിയോ.. ഹൂ ഈസ് കണ്ണന്‍... ഞാന്‍ പതുക്കെയൊന്നു നോക്കി.

അതുശരി... നടുവിന്‍‌റെ ആക്സില്‍ ഒടിഞ്ഞാലും സൊള്ളലിന്‍‌റെ ആക്സിലറേറ്റര്‍ മുറുക്കാന്‍ ഒരു കൊഴപ്പവുമില്ല കൊശവന്........ആരാണാവോ മറുതലയ്ക്ക്....

“ചക്കീ... ഉറങ്ങിയില്ലെ....”

ചക്കി??? അത് കണ്ണന്‍‌റെ വൈഫായിരിക്കും..!!!!!

“ഞാനോ...കൊള്ളാം..നീ താരാട്ട് പാടാതെ ഞാന്‍ ഉറങ്ങുമോ കുട്ടാ....“
അതു ന്യായം... ഈ ഇളം പ്രായത്തില്‍ താരാട്ടുകേട്ടില്ലേല്‍ പിന്നെപ്പൊഴാ...

“പിന്നെ..ഇന്നും ഞാന്‍ എഴുതി നിനക്കുവേണ്ടിയൊരു കവിത....ചൊല്ലാനോ..ഇപ്പൊ ഇല്ല..നാളെ.. ഉം ഉം...നാളെ..”

‘ആരാ നിങ്ങള് വാലിയക്കാരാ പേരെന്താടാ.. കൂടെക്കാണുന്നാരാ പെണ്ണ് വീടരാണോ’ എന്ന മാപ്പിളരാമായണം ആണോടാ നീ ഇന്ന് എഴുതിയത്...

“സ്വപ്നലോകത്തില്‍...അതേ. നീയും ഞാനും മാത്രമുള്ള ആ സ്വപ്നലോകം.. എന്താ...ഇല്ല...വേറെ ആരുമില്ല അവിടെ...ഷുവര്‍”

ഛേ!!!.കം സേ കം ഒരു ചായക്കടക്കാ‍രന്‍ എങ്കിലും വേണ്ടേടാ....

“പോകാം..എങ്ങോട്ടാണെന്നോ.. ഭൂമിയും സൂര്യനും കടന്ന്..മില്‍ക്കിവേയും സകല ഗ്യാലക്സികള്‍ക്കുമപ്പുറത്ത്... അവിടെ ഉണ്ടാവും നമുക്കൊരു ഗ്രഹം.. അവിടെ നിന്‍‌റെ കണ്ണുകള്‍ക്ക് എന്നും ഉത്സവം..കാതുകള്‍ക്ക് എന്നും ഉത്സവം..”

“തിരിച്ചുവരുമ്പോ ഉത്സവപ്പറമ്പീന്ന് എനിക്കൊരു അമ്മാവാബലൂണ്‍ കൊണ്ടുവരണേടാ..കൊറെ നാളായി ആ സാധനമൊന്നു കണ്ടിട്ട്....”

“ഇങ്ങേരുറങ്ങിയില്ലേ....!!!!!!!!” കറണ്ടടിച്ചപോലെ മുരളി ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു...

“അന്യഗ്രഹത്തില്‍ പോകാന്‍, നീയിങ്ങനെ റോക്കറ്റിനു തീ കൊടുക്കുമ്പോ, ഞാനെങ്ങനെയുറങ്ങുമനിയാ.... ക്വയറ്റ് ഇമ്പോസിബിള്‍ നാ......”

“കൊടും ക്രൂരാ....കാമുകിയോടൊന്നു സല്ലപിക്കാനും സമ്മതിക്കില്ല.... അത്രയ്ക്ക് അസൂയ ആണേലേ..ചേച്ചിയോട് സൊള്ള്...ഹല്ലപിന്നെ...” മുരളി ചുവപ്പുബട്ടന്‍ തപ്പി തിരിഞ്ഞുകിടന്നു.

“പിന്നല്ലാ...നീ മാത്രമങ്ങനെ റൊമാന്‍‌റിക്ക് ആയാല്‍ പോരല്ലോ.... ലെമ്മീ കോള്‍ മൈ ഭൈമി....” പ്രിയതമയുടെ നമ്പര്‍ ഡയലി...


“ഹലോ........” ഒട്ടും റൊമാന്‍‌റിക്കല്ലാത്ത ഉറക്കച്ചടവ് ഹലോ.....”എന്താ മാഷേ....”

“ഈസിന്റ് ദെയര്‍ സംതിംഗ് ബിറ്റ്‌വീന്‍ അസ് ടൂ...പ്രിയാ....?....”

“എന്തോന്ന്??? “

“നമുക്കിടയിലും എന്തോ ഒന്നില്ലേ പ്രിയേ.....”

“മാഷെന്താ പാതിരാത്രിയില്‍ കോണ്ടത്തിന്‍‌റെ പരസ്യമെഴുതുവാണോ.. പോയി കെടന്നുറങ്ങ്........” ഹോ..ഫോണ്‍ കട്ടുചെയ്യുന്നതിനു ഇത്ര ശബ്ദമോ....

“തൃപ്തിയായി ഗോപിയേട്ടാ....” കുലുങ്ങിച്ചിരിക്കുന്ന മുരളിയോട് പറഞ്ഞു ഞാന്‍ പുതപ്പ് വലിച്ചിട്ടു....



റിംഗ് ടോണ്‍ കേട്ടപ്പോള്‍ പകുതി ഉണര്‍ന്ന് മയക്കത്തോടെ ഫോണെടുത്ത് ചെവിയില്‍ വച്ചു..

“കുട്ടാ....ഇതാ കട്ടന്‍.....നേരം വെളുത്തു......മധുരം ഇന്നെങ്ങനെ???” ഒരു മധുരനാദം...

ങേ...ഫൈവ്സ്റ്റാര്‍ ഹോട്ടലില്‍ മൊബൈലില്‍ കൂടി കട്ടന്‍‌കാപ്പിയൊ.. ബാക്കി ഉറക്കം പമ്പ കടന്നു.

‘ഒട്ടും കുറയ്ക്കെണ്ടാ കുട്ടീ...എനിക്ക് ഷുഗറൊന്നും ഇതുവരെ ആയിട്ടില്ല..’ മനസില്‍ ഇത് കണ്ണുതുറന്നപ്പോഴാണ് അബദ്ധം മനസിലായത്.. ഫോണ്‍ എന്‍‌റെ അല്ല... !!!!

“എടാ മുരളി...എടാ...എടാ..ഇന്നാ കട്ടന്‍”

“ഹൂം...............” മുരളി പതുക്കെ മുരണ്ടു....”എനിക്ക് വേണ്ട ...”

“അങ്ങനെപറയാതെടാ...നിന്‍‌റെ പ്രിയതമ എയര്‍ടെല്ലിനു രണ്ടുരൂപ കൊടുത്തുണ്ടാക്കിയതാ.. പാവമല്ലേ..എടാ നിനക്ക് ഫോണെന്ന്...ഇങ്ങനേം ഒരു കെഴങ്ങന്‍ കാമുകനായിപ്പോയല്ലോടാ നീ..ഛേ....”

മുരളി ആഹ്ലാദത്തോടെ ചാടിയെണീറ്റ് മൊബൈലുമായി വെളിയിലേക്ക് പോയി

“വെളുപ്പാന്‍ കാലത്തെ ഇരുട്ട്.....കട്ടനുണ്ടല്ലോ കൂട്ട്.... നിന്റെയൊക്കെ ഒരു യോഗം. എന്‍‌റെയൊക്കെ വേണ്ടപ്രായത്തില്‍ ഇതുപോലൊരു കുന്ത്രാണ്ടമുണ്ടാരുന്നേല്‍...മുരളീ... നീയല്ലാ സാക്ഷാല്‍ മുരളികൃഷ്ണന്‍ വരെ ഔട്ടായേനേ....ഹും....ബൈഗോണ്‍ ഈസ് എ ബൈഗോണ്‍...” ഞാന്‍ കൈകള്‍ സ്‌ട്രെച്ച് ചെയ്തുകൊണ്ട് ബാത്ത്‌റൂമിലേക്ക് നടന്നു......

ഹോ...ഇതെന്താ.. ക്ലിയോപാട്രയുടെ കുളിമുറിയോ..

ബാത്ത് ടബ്.. അതിനിപ്പുറം സെമി ട്രാന്‍സ്പേരന്റ് പോളിത്തീന്‍ ഷീറ്റ്...ഇപ്പുറത്ത് ഷവര്‍.....പത്തുപേര്‍ക്ക് ഒന്നിച്ചുനിന്നു കുളിക്കാനുള്ള സ്ഥലം...


ഒരു രാജകീയ സ്നാനം തന്നെ നടത്തിയേക്കാം...എന്തിനു കുറയ്ക്കണം .....

ബാത്ത് ടബ്ബില്‍ ചാടിയാലോ... കുഞ്ഞുന്നാളില്‍ പാളയില്‍ കിടന്നതിനുശേഷം ഇതുവരെ ഇങ്ങനെയൊരു ചാന്‍സ് കിട്ടിയിട്ടില്ല..

ബട്ട്.... വെള്ളം എങ്ങനെ നിറയ്ക്കും....

കസ്തൂരാദി ഗുളികയുടെ ഡപ്പിപോലെ ലിക്വിഡ് സോപ്പിന്‍‌റെ രണ്ടു കുപ്പികള്‍ അരികിലിരിപ്പുണ്ട്... ഇതിന്‍‌‌റെ അളവെങ്ങനെയാണാവോ..

വേണ്ടാ....ഇനി മെഷര്‍മെന്‍‌റ് തെറ്റി സോപ്പൊഴിച്ച് വല്ല ചൊറിച്ചിലും വന്നാലോ..സോ...ഷവറില്‍ തന്നെ ആവാം സ്നാനം..

ടവ്വല്‍ ഉടുത്ത് ഷവര്‍ ടോപ്പിന്‍‌റെ നേരെ കീഴില്‍ നിന്നു..

ബഹിരാകാശ പേടകത്തിന്‍‌റെ കണ്‍സോള്‍ പൊലെ ബട്ടണുകളും ലിവറുകളും ഉണ്ട്... ഏതാണാവോ ഷവറിന്‍‌റെ പിടി.

ബട്ടണെല്ലാം അമര്‍ത്തി..... ലിവര്‍ എല്ലാം മൂന്നൂറ്റിയറുപത് ഡിഗ്രിയില്‍ കറക്കിനോക്കി..

ഞാന്‍ വിയര്‍ക്കുന്നതല്ലാതെ, ഷവര്‍ വരുന്നില്ല..!!!!

മുരളിയോട് ചോദിച്ചാലോ....?‘
ഡോണ്‍ ഡൂ... ഡോണ്‍ ഡൂ...’ എന്ന് ഈഗോ പറയുന്നു. ഒന്നുകൂടി ട്രൈ ചെയ്തേക്കാം...

‘ഹും....’ നോ രക്ഷാ യാ‍ര്‍....

ഇവന്മാര്‍ക്ക് ഒരു യൂസര്‍ മാനുവല്‍ വച്ചാലെന്താ കുഴപ്പം...എന്നെപ്പോലെയുള്ള ബി.പി.എല്‍ ഫെലോകള്‍ക്കായി....

‘കുളി നടക്കുമെന്നുതോന്നുന്നില്ല’ എന്നു വിചാരിച്ചപ്പോഴാണ് ടവറിനു താഴെയുള്ള പൈപ്പും ടാപ്പും ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടത്..

‘ഗതിപെട്ടാല്‍ പുലി തലയും താഴ്ത്തും ‘ എന്നോര്‍ത്തുകൊണ്ട് ടാപ്പിന്‍‌റെ കീഴിലേക്ക് ആടിനെപ്പോലെ നിന്നു...

‘ഡീലക്സ് ലൈഫ് എനിക്കൊരു പൊതിയാത്തേങ്ങാ ആണല്ലോ ദേവാ..’ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ടാപ്പ് തുറന്നു...

ഇത്രയും വയസിനിടയില്‍ ഇങ്ങനെയൊരു നീരാട്ട് നടത്തിയിട്ടില്ല..താങ്ക്സ് നാണി....


സോപ്പ് തേക്കാന്‍ വേണ്ടി നാലുകാലില്‍ നിന്ന് രണ്ടുകാലില്‍ നിവരാന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോഴാണ്, ഗ്രഹപ്പിഴ പിടിച്ച എന്‍‌റെ ഉച്ചി ഐ.എസ്.ഐ മാര്‍ക്കുള്ള ടാപ്പിന്‍‌റെ മൂട്ടിലിടിച്ചത്..
“ഹമ്മേ!!!!!” തലയ്ക്ക് കൈവച്ച് അറിയാതെ കുത്തിയിരുന്നുപോയി...

നീരാട്ട് കഴിഞ്ഞു പതുക്കെ വാതില്‍ തുറന്നിറങ്ങി...

‘ഹാവൂ.......വിശാലാമായി ഒന്നു കുളിച്ചു..അതും ബാത്ത്ടബ്ബില്‍...ഹോ..ടോടല്‍ ഫ്രെഷ് ആയെടാ..ടോടല്‍ ഫ്രഷ്..” ചിരി വളിക്കാതിരിക്കാന്‍ മാക്സിമം കണ്ട്രോള്‍ ചെയ്തു മുരളിയെ നോക്കി..

“എന്നാ ഇനി ഞാനുമൊന്നു ഫ്രഷ് ആവട്ട്....കഴിഞ്ഞ മാസം ഹോട്ടല്‍ മൌര്യയില്‍ കുളിച്ചേപ്പിന്നെ......“

“ഇതേവരെ കുളിച്ചിട്ടില്ല... എന്നാ വേഗം ചെല്ല്......ചെല്ല്....” ഞാന്‍ മുടി ചീകി തുടങ്ങി..

“അയ്യോ..ഏട്ടന്‍‌റെ പുറത്തു ദാ സോപ്പുപത.. ടബ്ബില്‍ ആദ്യമായി കുളുക്കുവാ അല്ലേ....” ഇങ്ങനെ അങ്ങ് ഇളിക്കാതെടാ...സോപ്പുപത കൈലികൊണ്ട് തുടച്ചു ഞാന്‍ മുഖം തിരിച്ചു...

മൌര്യ...ഹോളിഡേ ഇന്‍...അശോക...അടുത്ത ജന്മം ഒരു ജേണലിസ്റ്റ് ആവണം...പലതും ചെയ്യാന്‍ ബാക്കിയുണ്ട്....ഈ ജന്മത്തില്‍ ഇമ്പോസിബിള്‍ ആയ പലതും...ഉദാഹരണത്തിന് ഈ മുരളിയെപോലെ.....

“ഹമ്മോ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

ബാത്ത്‌റൂമില്‍ നിന്നല്ലേ ആ ഒച്ച...ഉച്ചിയിടിച്ചപ്പോള്‍ എനിക്കീ ഒച്ചയായിരുന്നല്ലോ..

മുരളി പ്രാഞ്ചിപ്രാഞ്ചി പുറത്തു വന്നു.. ‘ഒന്നു മുഖം തിരിക്കു മനുവേട്ടാ..ഞാന്‍ ഉച്ചിയൊന്നു തടവട്ടെ’ എന്ന് ആ കണ്ണുകള്‍ ദൈന്യത്തോടെ പറയുന്നുണ്ട്...

“നീയും ടബ്ബിലാണോ കുളിച്ചത് മുരളീ....”

“ബിന്നല്ലാതെ...” ഞരങ്ങ് ഞരങ്ങ്....


“ഫ്രഷായോ.....”

“എപ്പോ ആയെന്നു ചോദിച്ചാ മതി....” പുറത്തെ ശ്രീലങ്ക മാപ്പുപോലെയുള്ള സോപ്പുപത മുണ്ടുകൊണ്ട് തുടച്ചുകൊണ്ട് മുരളി..

ഡിംഗ് ഡോംഗ്...

കോളിംഗ് ബെല്‍...

“യെസ് കമിന്‍........”

“ഹെല്ലോ ചേട്ടായീ...... “ സിമി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വാതില്‍ തുറന്നു

‘ബ്ലിം..................!!!!”

എന്തോ കൊഴിഞ്ഞുവീണ ശബ്ദ കേട്ട്, ചിരിച്ചമുഖം വളിച്ചതാക്കി പുള്ളി തറയിലേക്ക് നോക്കി..

ഈശോയേ.... ഇന്നലെ ഞാന്‍ കൊളുത്തിയിട്ട ചങ്ങല പൊട്ടി താഴെ വീണിരിക്കുന്നു....

എങ്ങനെ ചമ്മണമെന്നു ഞാനും എങ്ങനെ ചമ്മാതിരിക്കണമെന്ന് സിമിയും ഒരേപോലെ ചിന്തിച്ച അസുലഭനിമിഷം..

ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റ് കഴിഞ്ഞ മൂന്നുപേരും പുറത്തേക്കിറങ്ങി..

സിമി ബില്ല് ക്ലിയര്‍ ആക്കുമ്പോള്‍ വെറുതെ റിസപ്ഷനിലെ സുന്ദരിയോടെ കുറച്ചു നാട്ടുവിശേഷം പറയാം എന്നുകരുതി ഞാനും മുരളിയും അപ്പുറവും ഇപ്പുറവുമായി നിന്നു..

“ഏതിന്‍‌റെയാ ഈ എഴുന്നൂറു രൂപ “ ബില്ലില്‍ നോക്കി സിമി..

“അത് സര്‍....” സുന്ദരി ആതിഥ്യമര്യാദയോട് പുഞ്ചിരിച്ചു “റൂമിലെ ഡോര്‍ ചെയിന്‍ ഡാമേജായിരുന്നു... അതിന്‍‌റെ ചാര്‍ജ്ജ്....”

“ദി ഇസീസ് ഫോര്‍ മച്ച് യാര്‍ “ അറിയാതെ ഞാന്‍ താടിയുഴിഞ്ഞുപോയി.....

വിസിറ്റേഴ്സ് കോളത്തില്‍ ഞാന്‍ എഴുതി...’ഫാബുലസ്...ഡെലീഷ്യസ്..മജെസ്റ്റിക്..സൂപ്പര്‍സൊണിക്....”

മുരളി എന്താണെഴുതുന്നത്...ഞാന്‍ ഏറുകണ്ണിട്ട് നോക്കി...

‘ബാത്ത്‌റൂമില്‍ ഒരു ബക്കറ്റും മഗ്ഗും ഉണ്ടെങ്കില്‍ വളരെ ഉപകാരമായേനെ...”



തിരുവനന്തപുരംബസ്സിന്‍‌റെ വാതില്‍ക്കല്‍ നിന്നപ്പോള്‍ മുരളിയുടെ കണ്ണില്‍ വിടവാങ്ങലിന്‍‌റെ മൂകത..

“ഏട്ടാ...ഇനി എന്നാ.....”

“കാണാമെടാ..ഇഷ്ടം പോലെ സമയം കിടക്കുവല്ലേ... ഇതുപോലെയുള്ള നല്ല മനസുള്ളവര്‍ ഇനിയുമെഴുതട്ടെ..പുസ്തകം പ്രകാശിപ്പിക്കട്ടെ.. കാണാം...കൂടാം...തകര്‍ക്കാം..തലമുഴപ്പിക്കാം...” ഞാന്‍ പുഞ്ചിരിച്ചു...

“ഒരുപാട് സന്തോഷമായി എനിക്ക്..”

“മീ റ്റൂ... നീ ഇനി എങ്ങോട്ടാ..നേരേ കൊച്ചിക്കോ അതോ....”

“ഇല്ലേട്ടാ... കടലൊക്കെ ഒന്നു കണ്ട് ഉച്ചയാവുമ്പൊഴേക്ക് പോകണം..”

“കടല്‍ത്തീരത്തൂടെ സൂക്ഷിച്ച് നടക്ക്..വല്ല മുക്കുവ പെണ്‍പിള്ളേരും നിന്നെ അടിച്ചുമാറ്റാതെ നോക്കിക്കോണം...”

“ഹേയ്... എനിക്കുള്ള മുക്കുവത്തിയെ ഞാന്‍ എന്നേ കണ്ടെത്തി....നല്ല മുത്തുപോലുള്ള ഒരു മുക്കുവത്തി..” മുരളിയുടെ കണ്ണുകളില്‍ കന്യാകുമാരിയിലെ സൂര്യോദയം....

“കുറെ നാളായി സദ്യയിലെ പ്രഥമന്‍ വടിച്ചുനക്കി പുറകെ നാരങ്ങാ അച്ചാറു തൊട്ടുകൂട്ടുന്ന ആ ഒരു സുഖം അറിഞ്ഞിട്ട്...ജല്‍ദി കരോ ശാദി...”

“ഹോ ജായേഗാ..........”

വണ്ടി കുലുങ്ങിക്കുലുങ്ങി നീങ്ങി...

“മുങ്ങാങ്കുഴിയിട്ട് മുങ്ങിക്കളിച്ചപ്പോ
മുക്കുവച്ചെക്കനു മുത്തുകിട്ടി.....മിന്നി
മിന്നിത്തിളങ്ങണ മുത്തുകിട്ടി...
മുത്തെടുത്തുമ്മവച്ചേ........

കാണാമറയത്തോളം മുരളിയുടെ കൈ ഉയര്‍ന്നുതന്നെ നിന്നു...........

70 comments:

G.manu said...

“അല്ലെടാ ഞാനോര്‍ക്കുവാരുന്നു..ഇത്രയും വലിയ സെറ്റപ്പൊക്കെയുള്ള മുറിയില്‍ വന്നപ്പോ, ജോസ്‌പ്രകാശിനെപ്പോലെ ഒരു കോട്ടുകൂടി വേണമാരുന്നു..വെറുതെ ഒരു മാച്ചിംഗിന്.. അടുത്ത ചാന്‍സിനാവട്ടെ..അങ്ങനെ വരാം... എന്നിട്ട് വേണം കുറെ ഡയലോഗ് കാച്ചാന്‍

ബ്രിജ്‌വിഹാരത്തിലെ പുതിയ പോസ്റ്റ്..കൊല്ലം യാത്രയുടെ രണ്ടാം ഖണ്ഡം..


സ്പെഷ്യല്‍ താങ്ക്സ്, ചീഫ് ഗസ്റ്റായ മുരളീരവം മുരളിക്ക് :)

അനില്‍ശ്രീ... said...

വായിച്ചു...
തോന്ന്യാസിയുടെ പുസ്തകം എന്നാണാവോ ഇറങ്ങുന്നത്? ...

ചന്ദ്രമൗലി said...

ആദ്യം തേങ്ങ ........ഠേ!ഠേ!ഠേ!ഠേ!ഠേ!ഠേ!

ഇനി വായിച്ചിട്ട്....................!!!!

Jishad said...

ശരിക്കും അടിപൊളി യാത്ര തന്നെ

കുഞ്ഞന്‍ said...

മനുജീ..

ഇത്തവണ മുരളി വന്നകാരണം തോന്ന്യാസി ഭാഗീകമായി രക്ഷപ്പെട്ടു ആണ്ടവനേ... പാവം മുരളി ഇനി ഏട്ടാന്നും പറഞ്ഞുവരില്ല.

ഈ ഭാഗവും രസകരമായി മനൂജി

ശ്രീ said...

അടിപൊളി മനുവേട്ടാ...

ഒരുപാടൊരുപാട് ചിരിപ്പിച്ചു എന്ന് മാത്രമല്ല, വായിച്ച് അവസാനിപ്പിച്ചപ്പോഴേയ്ക്കും എന്തൊക്കെയോ നഷ്ടബോധവും തോന്നിപ്പിയ്ക്കുന്നു.

കഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റിലെ ബലിയാട് തോന്ന്യാസി ആയിരുന്നെങ്കില്‍ ഇത്തവണ മുരളി അല്ലേ? (മുരളി ഇതേതാണ്ട് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു എന്ന് കഴിഞ്ഞ തവണ കണ്ടപ്പോള്‍ സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു.)
:)

|santhosh|സന്തോഷ്| said...

മനു ,
രസകരം, ഇടക്കിത്തിരി ലാഗ് ചെയ്തെങ്കിലും പല സന്ദര്‍ഭങ്ങളും രസകരമായി. പ്രാസവും കവിതയും വേര്‍ഡ്സ് ഗെയിംസും എല്ലാം സുന്ദരം. ഒരു സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് വാക്കുകള്‍ കൊണ്ട് ജമ്പ് കട്ട് നടത്തി കടന്നു പോകുന്ന ശൈലി തകര്‍പ്പന്‍. (പ്രിയദര്‍ശന്‍ സിനിമയുടേ എഡിറ്റിങ്ങ് ഓര്‍ത്തു പോകുന്നു)

സുന്ദരം...രസകരം...

അനിഷ് said...

മനുജി

ഒരു ഹ്യൂമര്‍ ഫിലിംഗ് കണ്ട ഫീല്‍..അസൂയ തോന്നുന്നു ഈ എഴുതു കണ്ട്. ഫ്രെയിം ബൈ ഫ്രയിം സൂപ്പര്‍...

ആരാധനയോടെ

കുട്ടിച്ചാത്തന്‍ said...

ചാത്തനേറ്: ഇക്കണക്കിനു വിദേശത്തെങ്ങാന്‍ പോവാന്‍ ചാന്‍സ് കിട്ടിയാല്‍ തിരികെ വരുമ്പോള്‍ നാലുകാലിലാവുമല്ലോ? ഒരു മഗ്ഗ് സ്വന്തം കരുതുന്നതാ നല്ലത്...

::: VM ::: said...

കൊള്ളാം മനൂ-
പ്രകാശനത്തിനു വന്നവര്‍ക്ക് ഫൈവ് സ്റ്റാര്‍ കെടക്കമഡേഷന്‍ അറേഞ്ച് ചെയ്താരുന്നോ?

ങേ ! തല്ലിപ്പൊളിച്ച സാധനങ്ങള്‍ക്കൊക്കെ അങ്ങേരു തന്നെ പേ ചെയ്താ?

ഫ്ലൈറ്റ് ടിക്കറ്റുകൂടി തന്നിരുന്നേല്‍ ‍,ഞാനും എത്തിയേനേ.. ;)

നന്ദകുമാര്‍ said...

നന്നായിരിക്കുന്നു.
ലാപ്‌ടോപ്പിനും പാം ടോപ്പിനു തരാന്‍ കഴിയാത്ത അച്ചടിയുടെ മാന്ത്രികഗന്ധം കടലാസിന്‍‌റെ ഈ ബാംബൂ ബോയ്സിനു തരാന്‍ കഴിയുന്നു......

“..............“

ഒരുമണിക്കൂറുള്ള ഈ പ്രോഗ്രാമിനു വേണ്ടി മാത്രം, ഇത്രയും ദൂരെ നിന്നു വരിക..എന്നിട്ട് സ്നേഹമെല്ലാം വാരിത്തന്നിട്ട് പെട്ടെന്ന് മടങ്ങുക... നമ്മളെയൊക്കെ ചുമ്മാ ഇണക്കുന്ന ഈ കണ്ണികളുടെ പേരെന്താടാ.

അതാണ് മനൂ ബ്ലോഗ്, ബ്ലോഗിങ്ങ്... :)

ഒരു ബാംബൂ ബോയ്സിനും പകര്‍ന്നു തരാന്‍ കഴിയാത്ത സൌഹൃദത്തിന്റെ ഗന്ധം. എന്നെയും നിന്നെയുമൊക്കെ അടുപ്പിച്ച ബന്ധം :)

പതിവു പോലെ...ഒട്ടൂം കുറവില്ലാതെ..

ചെലക്കാണ്ട് പോടാ said...

‘അനിയത്തിമാരെത്രയുണ്ടന്നല്ലേ.. അക്കാര്യം ഒ.കെ അമ്മേ’

“ ‘കോഴിക്കൂട് അടച്ചോ കമലൂ’ എന്ന്.. ‘വാതിലെന്നേ ചിതലെടുത്തൂ പാക്കരന്‍ ചേട്ടാ... ഇതെന്താ ഒന്നുമറിയാത്തോനെപ്പോലെ ചോദിക്കുന്നെ’ എന്നു ഞാനും പറഞ്ഞു...“

സാമാന്യം നല്ല നീളമുണ്ടായിരുന്നല്ലോ....

..:: അച്ചായന്‍ ::.. said...

“തിരിച്ചുവരുമ്പോ ഉത്സവപ്പറമ്പീന്ന് എനിക്കൊരു അമ്മാവാബലൂണ്‍ കൊണ്ടുവരണേടാ..കൊറെ നാളായി ആ സാധനമൊന്നു കണ്ടിട്ട്....”

“മാഷെന്താ പാതിരാത്രിയില്‍ കോണ്ടത്തിന്‍‌റെ പരസ്യമെഴുതുവാണോ.. പോയി കെടന്നുറങ്ങ്........” ഹോ..ഫോണ്‍ കട്ടുചെയ്യുന്നതിനു ഇത്ര ശബ്ദമോ....

എന്റെ ഭഗവാനെ നമിച്ചു ... ബാക്കി നേരില്‍

Anonymous said...

ശെഡാ ഒരു പുസ്തകമിറക്കാന്‍ ചിലവ് കൂടി കൂടി വരുകയാണല്ലോ!

:-)

ചന്ദ്രമൗലി said...

‘കോഴിക്കൂട് അടച്ചോ കമലൂ’ എന്ന്.. ‘വാതിലെന്നേ ചിതലെടുത്തൂ പാക്കരന്‍ ചേട്ടാ... ഇതെന്താ ഒന്നുമറിയാത്തോനെപ്പോലെ ചോദിക്കുന്നെ’

“അന്യഗ്രഹത്തില്‍ പോകാന്‍, നീയിങ്ങനെ റോക്കറ്റിനു തീ കൊടുക്കുമ്പോ, ഞാനെങ്ങനെയുറങ്ങുമനിയാ.... ക്വയറ്റ് ഇമ്പോസിബിള്‍ നാ......”

‘ഡീലക്സ് ലൈഫ് എനിക്കൊരു പൊതിയാത്തേങ്ങാ ആണല്ലോ ദേവാ..’

മനുവേട്ടാ...പോസ്റ്റ് വായിച്ച് ചിരിച്ച് മണല്‍ കപ്പുന്ന നേരത്താ....ഏന്റെ അറബി വന്ന് ഡോറിന്റെ പുറ്കില്‍ നിന്നും "ഒളിച്ചേ.. കണ്ടേ" കളിക്കുന്നത് കണ്ടത്. എന്നിട്ട് എന്റെ അടുത്ത് വന്ന് "ചൂട് കപ്പ വായിലിട്ട് സം സ്കൃതം പറഞ്ഞ പോലെ" എന്തോ ഒന്ന് പറഞ്ഞ് പോയി. ഓഫീസ് ബോയ് ചായ തരാന്‍ വേണ്ടി റൂമില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവനാ പറഞ്ഞുതന്നത് അതിന്റെ അര്‍ത്ഥം."നിന്റ്റെ___അല്ല ഇതിന്റെ മുതലാളി. ഞാനാ.. മര്യാദക്ക് ഇരുന്ന് പണിയെടുക്കെടാ____" ന്ന്.

ഏതായാലും പോസ്റ്റ് എന്നത്തേം പോലെ തകര്‍പ്പന്‍

പറ്റുമെങ്കില്‍ ഒരു ഉപകാരം ചെയ്യണം. പോസ്റ്റ് രാത്രിയില്‍ ഇട്ടാല്‍ എനിക്ക് തെറി കേള്‍ക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കായിരുന്നു.... :P

kaithamullu : കൈതമുള്ള് said...

ബ്ലോഗ് സൌഹൃദം പൂത്ത് പടര്‍ന്ന് പന്തലിക്കുന്നത് കണ്ട് മനസ്സ് നിറഞ്ഞൂ, മനു.

-ഇതാണ് ബ്ലോഗ്, ഇതൊക്കെയാണ് ബ്ലോഗ്, ഇതൊക്കെയായിരിക്കം ബ്ലോഗ്, ഇങ്ങനെയൊക്കെയിരിക്കണം ബ്ലോഗേഴ്സ്....!

Haree | ഹരീ said...

:-) ണിം ണിം ണിം ഇഷ്ടമായീട്ടോ...

ആക്ച്വലി അതൊക്കെ എങ്ങിനെയാ ഉപയോഗിക്കുന്നത് എന്നു കൂടി അവസാനം ഓഫ് ആയി നല്‍കിയിരുന്നെങ്കില്‍ നന്നായിരുന്നു.
--

മുരളിക... said...

“നിക്കറിട്ടോണ്ടിരുന്നപ്പോ കറന്റു പോയി......”


ബാക്കിയെല്ലാം ചെലപ്പോ സമ്മതിച്ചു. പക്ഷെ ഇത്. ഇത് ഞാന്‍ പറയത്തില്ല. ജന്മത്തി പറയത്തില്ല. കൊന്നാലും പറയത്തില്ല...... ബാക്കി നോക്കീട്ട് പറയാം.

മുരളിക... said...

''ഒരുമണിക്കൂറുള്ള ഈ പ്രോഗ്രാമിനു വേണ്ടി മാത്രം, ഇത്രയും ദൂരെ നിന്നു വരിക..എന്നിട്ട് സ്നേഹമെല്ലാം വാരിത്തന്നിട്ട് പെട്ടെന്ന് മടങ്ങുക... നമ്മളെയൊക്കെ ചുമ്മാ ഇണക്കുന്ന ഈ കണ്ണികളുടെ പേരെന്താടാ''

അന്ന് പാടിയ കവിത ഒന്നൂടെ പാടാമോ ചേട്ടാ??

nardnahc hsemus said...

‘ബാത്ത്‌റൂമില്‍ ഒരു ബക്കറ്റും മഗ്ഗും ഉണ്ടെങ്കില്‍ വളരെ ഉപകാരമായേനെ...”

:)

മനു അങ്കിള്‍
അടിച്ച് പൊളിച്ചണ്ണാ!!

വടക്കൂടന്‍ | Vadakkoodan said...

നല്ല എഴുത്ത്.. :)

Sachin said...

thakarthu bhai..
adutha thavana naattil varumpo namukkum onnu koodanam ingane.. :)

BS Madai said...

മനുജീ,
മനോഹരം... ജോലി തിരക്കു കാരണം പോസ്റ്റ് കാണാന്‍ വൈകി. ഡയലോഗ്സ് മിക്കതും സിനിമക്ക് apt. ഒരു തിരക്കഥ എഴുതുമ്പോള്‍ ഉപകാരപ്പെടും. ബാക്കി നേരിട്ട്.

തോന്ന്യാസി said...

അണ്ണാ കൊല്ലത്തെ ആ സായാഹ്നത്തില്‍ എനിക്ക് നഷ്ടമായ ആ നിമിഷങ്ങളെ ക്കുറിച്ചോര്‍ക്കുമ്പോ സങ്കടം തോന്നുന്നു.

ഒട്ടും നിവൃത്തിയില്ലാത്തതു കൊണ്ട് മാത്രം വൈകിട്ടത്തെ വണ്ടിയ്ക്ക് യാത്ര തിരിക്കേണ്ടി വന്ന ഞാന്‍ നിങ്ങളെയൊക്കെ പിരിഞ്ഞ സങ്കടം കൊണ്ട് അന്ന് രാത്രി വെറും 4 ചപ്പാത്തിയും രണ്ട് മുട്ടക്കറിയും(റെയില്‍‌വേ സ്പെഷ്യല്‍) മാത്രം കഴിച്ച് മധുരയിലെത്തും വരെ ട്രെയിനിലെ ടോയ്‌ലെറ്റില്‍ ഒരു പോള കണ്ണടയ്ക്കാതെ ഇരിയ്ക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ മനസ്സ് എന്നോട് ചോദിച്ചു : “ടേയ് ഉനക്കിത് തേവയാ?” ഞാന്‍ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു “ ഏത് ഇന്ത പയനമാ?ഇല്ലെ ഇന്ത ശാപ്പാടാ? അതുമല്ലെ ഇന്ത വേലയാ?”

പിന്നെ ആ സോഡാ ഓപ്പണര്‍ വലിച്ചെടുത്തത്, ഇതേ വേലയല്ലേ പില്‍ക്കാലത്ത് പാലക്കാട് വച്ച് പുറത്തിറങ്ങാന്‍ വേണ്ടി ഹോട്ടല്‍ മുറിതുറക്കാന്‍ മുരളി ചെയ്തത്, അപ്പോഴാണ് എനിക്ക് അവന്റെ സ്റ്റാര്‍ ഹോട്ടല്‍ എക്സ്പീരിയന്‍സസ് മനസിലായത്.

എനിവേ മുരളീ സന്തോഷമായെടാ സന്തോഷമായി, നീയൊക്കെ ഇതല്ല ഇതിന്റപ്പുറോം അനുഭവിക്കണം
അന്നത്തെ ആ സംഭവത്തിനു ശേഷം നിനക്ക് ഇരുട്ടത്ത് മാത്രമല്ല വെളിച്ചത്തും അണ്ടര്‍വയര്‍ ഇടാന്‍ പേടിയാണെന്ന് പാലക്കാട് വച്ച് മനുവണ്ണന്‍ പറഞ്ഞതില്‍ വല്ല അസത്യോം ഉണ്ടോടേ?

അണ്ണാ ഒരിയ്ക്കല്‍ കൂടി നമുക്കൊന്ന് കാണണ്ടേ?

ഉണ്ണി.......... said...

ഒരുമണിക്കൂറുള്ള ഈ പ്രോഗ്രാമിനു വേണ്ടി മാത്രം, ഇത്രയും ദൂരെ നിന്നു വരിക..എന്നിട്ട് സ്നേഹമെല്ലാം വാരിത്തന്നിട്ട് പെട്ടെന്ന് മടങ്ങുക... നമ്മളെയൊക്കെ ചുമ്മാ ഇണക്കുന്ന ഈ കണ്ണികളുടെ പേരെന്താടാ.

തൊന്ന്യാസിയിടെ പോസ്റ്റിലായിരുന്നു ഇന്ന് അത് വായിച്ചപ്പോഴെ തൊന്നി കൂടെ ഉള്ള ഒരാളെ പോലെ..

മനുജി ഒരു യാത്ര കൂടെ നടത്തിയ പോലെ ഉണ്ട് വായിച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പൊ..

പിന്നെ ഒരു സീനിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്കുള്ള മാറ്റം അപാരം.......

നീളം ഒരു കൂടുതലാണെങ്കിലും ഹ്യൂമർ ഇട്ട് കൊഴിപ്പിചത് കൊണ്ട് അതത്ര ഫീൽ ചെയ്തില്ല...

ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ യാത്രയയപ്പ് ശരിക്കും ഫീൽ ചെയ്തു..

എന്നാലും മനുജിയുടേ ആ ഒരു നൊമ്പരം ബാക്കി നിർത്തുന്ന പോസ്റ്റുകൾ ആണ് എനിക്ക് ഇതിലും ഇഷ്ടം

അപ്പൊ അങ്ങനെ ഒരെണ്ണം കൂടി ഉടനെ ഏത്...

ഉണ്ണി.......... said...

എഴുതി കഴിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോഴാ തോന്ന്യാസിയുടേ കമെന്റ് കണ്ടത്

“താങ്കളെ ഞാനീ തവണത്തെ ധീരതാ പുരസ്കാരത്തിൻ ഒന്നു സജസ്റ്റ് ചെയ്തൊട്ടെ??


അണ്ണാ ഒരിയ്ക്കല്‍ കൂടി നമുക്കൊന്ന് കാണണ്ടേ?

ഈ ചൊദ്യം സമ്മതിക്കണം തൊന്ന്യസീ..സമ്മതിക്കണം

റോളക്സ് said...

ബാത്രൂം വിശേഷം കലക്കി... ഏതൊരു പച്ച മലയാളിക്കും പറ്റുന്ന അബദ്ധങ്ങള്‍ തന്നെ.... ഏതായാലും ഈ വീകെന്റ്റ് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തുടങ്ങാന്‍ പറ്റി.... വളരെ നന്ദി

habby said...

manu,
bhaavanayum narmmavum nannaayirikkunnu.oru Romance thread illaathathinte kuravu feel cheythu.
tc
habs

smitha said...

എന്നത്തേയും പോലെ ചിരിപിച്ചു ,അവസാനം ഒരു നൊമ്പരം മനസ്സില്‍ വരുതാത്ത്തിനു നന്ദി .
ആകെ മൂഡ് ഓഫ് ആയി ഇരികുമ്പോഴ വായിച്ചത്, ബാത്രൂം സീനുകള്‍ വായിച്ചു ചിരിച്ചു മണ്ണ് കപ്പി. ഇത്തവണ മുരളിക്ക് ഇട്ടു വച്ചു അല്ലെ (ദൈവമേ നാട്ടില്‍ വരുമ്പോള്‍ നമ്മള്‍ തമ്മില് കാണാതെ ഇരിക്കട്ടെന്നാ ഇപോ പ്രാര്ഥിക്കുന്നെ.)

മുരളിക... said...

മി. തോന്ന്യാസി.
എന്റെ സ്റ്റാര്‍ ഹോട്ടല്‍ എച്സീപിരിയന്‍സ് നെ ക്കുറിച്ച് നിങ്ങള്‍ക്ക് എന്തറിയാം? പാലക്കാട് വെച്ച് കണ്ടതൊന്നും വെറുതെ പറയേണ്ട മിസ്റ്റര്‍. ഇന്നലെ പോലും നിങ്ങളെ കണ്ടില്ലല്ലോ മനുവെട്ടനൊട് സങ്കടം
പറഞ്ഞവനാണ്‌ ഞാന്‍. അന്ന് കൊല്ലത്ത് തന്നെ നിങ്ങളെ മി. മനു കൊല്ലുന്നത് കണ്ടിട്ടാണ് ഞാന്‍ ഇടപെട്ടത്. എന്നിട്ട് നിങ്ങള്‍ എന്നെ മോശമായി ചിത്രീകരിച്ചു. വെറുതെയല്ല നിങ്ങള്‍ക്ക് ദൈവം തോന്ന്യാസി എന്ന പേര്‍ ഇട്ടത്. ഇനിയും നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ കാണും മി തോന്ന്യാസി.
എന്ന് മുരളി. (ഒപ്പ്)

Anonymous said...

“നമുക്കിടയിലും എന്തോ ഒന്നില്ലേ പ്രിയേ.....”

“മാഷെന്താ പാതിരാത്രിയില്‍ കോണ്ടത്തിന്‍‌റെ പരസ്യമെഴുതുവാണോ.

annaa.... namichu

ജയരാജന്‍ said...

പതിവുപോലെ രസകരമായ വായനാനുഭവം. നന്ദി മനുജീ!

smitha adharsh said...

എന്‍റെ ആത്മാര്‍ഥത സമ്മതിക്കണം.ഇത്രേം നീണ്ട രണ്ടു പോസ്റ്റും ഉപേക്ഷിച്ചു പോകാതെ ഒറ്റയടിയ്ക്ക് വായിച്ചു...
കിടിലന്‍!

പ്രിയ ഉണ്ണികൃഷ്ണന്‍ said...

മനുവണ്ണാ ഏത് വിധത്തില്‍ നമിക്കണമെന്ന് ഒരു ശങ്ക :)ഹോ കിടിലന്‍

ടിഷ്യൂ വിപ്ലവത്തിനു നേരെ മുഖം തിരിച്ചപ്പോ അമേരിക്കയിലെത്തിയ ഉടനെ “ എന്താ മോളെ നിനക്ക് വേണ്ടത്” എന്ന ചോദ്യത്തിനുത്തരമായി “എനിക്കൊരു ബക്കറ്റും മഗ്ഗും തരാമോ“ എന്നു പറഞ്ഞു.

ആഡംബരങ്ങള്‍ ഒക്കെ കുഴപ്പം പിടിച്ചതാ

ലേഖാവിജയ് said...

ഗുണപാഠം : പുസ്തകപ്രകാശനം ഒരിക്കലും സ്റ്റാര്‍ ഹോട്ടലിനു സമീപം ആകാന്‍ പാടില്ല.

മാണിക്യം said...

G.manu,
ആ ബസ്സ് യാത്ര ശരിക്കും ചിരിച്ചു പോയി
പുസ്ത്കപ്രകാശനത്തിനു തീര്‍ച്ചയായും ഒരാളെ കൂടി കണ്ടുകാണുമല്ലോ അല്ലേ? അടുത്ത പോസ്റ്റ് അതാവും
എന്ന് കരുതട്ടെ!!നന്നായി ആസ്വദിച്ചു !

സുല്‍ |Sul said...

കിടിത്സ്

മഴത്തുള്ളി said...

തകര്‍ത്തു മാഷേ രണ്ടാംഭാഗവും. പാതാളത്തിലേക്ക് ശൂ.. ഫൈവ് സ്റ്റാറിലൊക്കെ ചെത്തിയടിച്ചു കറക്കമാണെന്ന് മനസ്സിലായി. :)

നരിക്കുന്നൻ said...

ഇത് വായിച്ച് തീർക്കാൻ ഒരുപാട് സമയമെടുത്തു. പൊസ്റ്റിന്റെ നീളം കൊണ്ടല്ല. ഇടക്കിടക്ക് ചിരിയൊതുക്കാൻ വയ്യാതെ വായന നിർത്തേണ്ടി വന്നു. ഒരു യാത്ര, ഇത്ര മനോഹരമായി രസകരമായി ആകർഷണീയമായി അവതരിപ്പിച്ചതിന് നന്ദി.

ഞാനും കൊതിക്കുകയാണ് ഇതുപോലൊരു യാത്ര, ഒരു കൂടിച്ചേരൽ...

‘ബാത്ത്‌റൂമില്‍ ഒരു ബക്കറ്റും മഗ്ഗും ഉണ്ടെങ്കില്‍ വളരെ ഉപകാരമായേനെ...”

ദീപക് രാജ്|Deepak Raj said...

പ്രിയ മനുച്ചേട്ടാ,

കിടിലന്‍ എന്നല്ല കിടിലോല്‍ക്കിടാലന്‍ എന്നെ പറയാന്‍ പറ്റൂ.
അവസാനം വരെ ആസ്വദിച്ചു വായിച്ചു.

സ്നേഹത്തോടെ
(ദീപക് രാജ്)

mubi said...

Adipoli...nalla post...iniyum kooduthal postooooo..:-)

Typist | എഴുത്തുകാരി said...

''ഒരുമണിക്കൂറുള്ള ഈ പ്രോഗ്രാമിനു വേണ്ടി മാത്രം, ഇത്രയും ദൂരെ നിന്നു വരിക..എന്നിട്ട് സ്നേഹമെല്ലാം വാരിത്തന്നിട്ട് പെട്ടെന്ന് മടങ്ങുക... നമ്മളെയൊക്കെ ചുമ്മാ ഇണക്കുന്ന ഈ കണ്ണികളുടെ പേരെന്താടാ''

സന്തോഷം തോന്നുന്നു.

വേതാളം.. said...

വളരെ രസകരമായിരിക്കുന്നു.ആരൊക്കെയോ ഇവിടെ പറഞ്ഞ പോലെ താങ്കള്‍ക്കു ഒരു തിരക്കത എഴുതിക്കൂടെ?

വേതാളം.. said...

വളരെ രസകരമായിരിക്കുന്നു.ആരൊക്കെയോ ഇവിടെ പറഞ്ഞ പോലെ താങ്കള്‍ക്കു ഒരു തിരക്കത എഴുതിക്കൂടെ?

...പകല്‍കിനാവന്‍...daYdreamEr... said...

“ഹോ ജായേഗാ..........”
ഹാഹഹ...
രസമുള്ള വായന ഒരുക്കിയതിനു നന്ദി...

കുഞ്ഞാപ്പി said...

മനുജി.. ഞാൻ ബൂലോകത്തു പുതിയതായതുകൊണ്ട് മനുജിയുടെ പഴയ പോസ്റ്റുകൾ എല്ലാം കൂടി ഈ അടുത്താണു വായിച്ചു തീർത്തത്. എന്തോ പുതിയ പോസ്റ്റിനു അത്രയ്ക്കു വായനാ സുഖം തോന്നിയില്ലെങ്കിലും ഒരു മനു ടച്ച് ഉണ്ട്...

All the very best...

ചന്ദ്രകാന്തം said...

“നമ്മളെയൊക്കെ ചുമ്മാ ഇണക്കുന്ന ഈ കണ്ണികളുടെ പേരെന്താടാ.“..ഈ ചോദ്യം..ഈ ചോദ്യത്തിന് ഒരുത്തരവും ഇതുവരെ ആലോചിച്ചിട്ട്‌ കിട്ടീട്ടില്ല. ഇനി കിട്ടുമെന്നും തോന്നുന്നില്ല.

Satheesh Haripad said...

ദാ..പിന്നേം പൊളിച്ചടുക്കി.

പാര്‍ത്ഥന്‍ said...

കലക്ക്യോ, അതോ പൊളിച്ചോ.
5സ്റ്റാർ ഹോട്ടലിന്റെ സേഫ്റ്റി ചെയ്യനും സൂപ്പർസ്റ്റാറിന്റെ വിലയാ.
ബാത്ത്‌റൂം വിവരണം ഇഷ്ടായി.
ഒരു സിനിമയിൽ ജഗതി എന്തിനോ ബിഡക്റ്റിന്റെ ടാപ്പ് തുറക്കുന്ന സീൻ ആണ് ഓർമ്മ വന്നത്.

പോങ്ങുമ്മൂടന്‍ said...

പതിവുപോലെ മനോഹരം. :)

ഷിജു | the-friend said...

വായിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ കരുതി തോന്ന്യാസിച്ചേട്ടനെ വീണ്ടും ക്രൂശിക്കാന്‍ തുടങ്ങുവാണെന്ന്. പിന്നല്ലേ കാര്യത്തിലേക്ക് കടന്നത്, പുതിയ ഒരു സംരംഭത്തിലേക്ക് നടന്നു തുടങ്ങുന്ന ഞാന്‍ ഈ സമയങ്ങളില്‍ വളരെയധികം ടെന്‍ഷന്‍ അനുഭവിക്കുകയായിരുന്നു, പക്ഷേ ഈ പോസ്റ്റ് വായിച്ചപ്പോ ചിരിച്ച് ചിരിച്ച് എന്റെ ടെന്‍ഷനുകളെല്ലാം പറപറന്നു,നന്ദി മനുച്ചേട്ടാ,
ഗംഭീരമായ ശൈലി. ടെന്‍ഷനടിച്ച് നടക്കുന്നവര്‍ക്കെല്ലാം ഈ ബ്രിജ്ജ് വിഹാരം ഒരു ഫ്രീ മരുന്നായി ദിവസേന ഒരു തവണയെങ്കിലും വായിക്കാന്‍ നമുക്ക് പ്രിസ്ക്രൈബ് ചെയ്യാം എല്ലാ അസുഖങ്ങളും പോയിക്കിട്ടും. :).

lakshmy said...

:)))))))))))))))))))))))
[ ചിരിച്ചിരിച്ചിരിച്ചിരിച്ച്.........
വൈകാതെ റീത്തുമായി വരേണ്ടി വരും]

സൂര്യോദയം said...

മനുജീ... വായിയ്ക്കാന്‍ അല്‍പം ലേറ്റായി... എന്തായലും പതിവ്‌ പോലെ രസിച്ച്‌ വായിച്ചു... പല ഭാഗങ്ങളിലും ചിരി അതിര്‍വരമ്പ്‌ ലംഘിച്ച്‌ ശബ്ദമലിനീകരണം നടത്തി...ഓഫീസിലാണേ... :-)

ഏറനാടന്‍ said...

ജീ മനൂജീ, ഇന്നായിത് വായിച്ചത്. ചിര്‍ച്ച് ചിര്‍ച്ച് വയറിന്‍ ലിവറെളകി!

നമുക്ക് തോന്ന്യാസീനെ ചാക്കിട്ട് കേരളാ ബിപി‌എല്‍ അക്കാഡമി ഉണ്ടാക്കീട്ട് ഇതുപോലെ ഫൈവ് സ്റ്റാര്‍ മാനുവല്‍ ഒക്കെ ഒന്ന് പരിശീലിച്ച് പരിശീലിപ്പിച്ചാലോ..? ഹ ഹ ഹാ.. :)

തോന്ന്യാസീടെ പ്രൊഫൈല്‍ ചിത്രം പോലെ തന്നെ ആ ചെങ്ങായീം. എപ്പളും ഓട്ടം തന്നെ ഓടെടാ ഓട്ടം.

ഞാനെത്ര കണ്ടതാ, മലപ്പുറത്തും വയനാടും കോഴിക്കോട്ടും ഒക്കെ ഒരു ചെറിയ സമയത്തിനു വേണ്ടി ആണ്ടിപ്പെട്ടീന്ന് ചിന്നപ്പെട്ടീം കൊണ്ട് ഓടിവരും ഈ തോന്ന്യാസി ചിന്നപ്പയന്‍! എന്നിട്ട് ടപ്പേംന്ന് വാനിഷാകും ചെയ്യും.

മനൂ ഇതിലെ ഓരോ വരീസും ചിര്‍പ്പിക്കുന്നവ തന്നെയെന്ന് ഞാന്‍ എന്തിനാ എടുത്തു പറയേണ്ടത്. അതുകൊണ്ട് പറയുന്നില്ല.

നാട്ടുപച്ച ഓണ്‍‌ലൈനിലെ ബ്ലോഗ് വിചാരണ വഴിയാ വന്നതുട്ടോ. അവര്‍ക്കും എന്റെ നന്ദി.

bilatthipattanam said...

OWU...bhayankara neelam ,enkilum kollaam.

ശാരദ നിലാവ് said...

മാഷെ പല നര്‍മ്മവും ഉയര്‍ന്ന നിലവാരത്തില്‍ ഉള്ളതായതിനാല്‍ വരുന്ന വെള്ളിയാഴ്ച്ച വായിച്ചു ചിരിക്കയും ചിന്തിക്കയും ചെയ്തോളാം , അന്ന് അവധിയായതിനാല്‍ സമയം കിട്ടുമല്ലോ ..
ഈ എഴുത്ത് എങ്ങനെ വരുന്നു എന്ന് ഞാന്‍ അത്ഭുതപ്പെട്ടു പോകുന്നു .. എത്ര മനോഹരം

Sureshkumar Punjhayil said...

Ganbheeram ennu veruthey paranjal pora... Athi ganbheeram.. Ashamsakal...!!!

നിഷ്ക്കളങ്കന്‍ said...

മ‌നൂ
ആയാസരഹിതമായ എഴുത്ത്. ആസ്വദിച്ചു.

krish | കൃഷ് said...

nerathe vaayichchappol comment cheyyaan patiyilla.
thakarthu machooo..thakarthu...
(baaki phonil)

Aadityan said...

താങ്ങള്‍ ഈ കമന്റ്സ് ഒക്കെ വായിക്കുമോ എന്നറിയില്ല. (എത്രയെന്നു വെച്ചാ വായിക്കുക അല്ലെ ..... മനസില്കവുനതാണ് ). ഈ കമന്റ്‌ കണ്ണില്‍ പെട്ടാല്‍ ഒരു ചെറിയ സഹായം ...... ശ്രീ ഗിരിഷ് പുലിയൂര്‍ കവിത കല്‍ എവിടെയെങ്കിലും ഡൌണ്‍ലോഡ് ചെയാന്‍ കിട്ടുമോ ? (മലയാളം നേരെ എഴുതാന്‍ പഠിച്ചിട്ടു വാ എന്ന് മാത്രം പറയരുത് പ്ലീസ് ) കവിത യില്‍ താല്പര്യം ഉള്ള allenna നിലക്ക് ചില്ലപ്പോള്‍ സംഗതി ശരിയായേക്കും എന്നൊരു തോന്നല്‍ .പോസ്റ്റ്‌ കല്‍ പതിവായി വായിക്കാറുണ്ട് .മോശമാകുമ്പോള്‍ പറയാം അത് പോരെ ? :)

ബഷീര്‍ വെള്ളറക്കാട്‌ / pb said...

രസകരമായിരിക്കുന്നു ഈ വിവരണം.. :)

പിരിക്കുട്ടി said...

hahahha
nannayittundu ...........
enne chirippichathu ....
fivestar kuli aanu

PENAKAM KURUKKAN said...

fantastic manuji.

പള്ളിക്കരയില്‍ said...

രസകരം

BluEnt guru said...

anna brij vihar ayyappane maranno?

SUNISH THOMAS said...

namaskaram.

:)

മീര said...

alpam vaiki..super.

കൊട്ടോട്ടിക്കാരന്‍... said...

വെടിക്കെട്ടുകാരനെ ഉടുക്കുകൊട്ടി പേടിപ്പിയ്ക്കാന്‍ ഞാനില്ല...
എനിയ്ക്ക് നന്നായി അസ്വദിയ്ക്കാന്‍ സാധിച്ചു...

Pandavas said...

ഒരുമണിക്കൂറുള്ള ഈ പ്രോഗ്രാമിനു വേണ്ടി മാത്രം, ഇത്രയും ദൂരെ നിന്നു വരിക..എന്നിട്ട് സ്നേഹമെല്ലാം വാരിത്തന്നിട്ട് പെട്ടെന്ന് മടങ്ങുക... നമ്മളെയൊക്കെ ചുമ്മാ ഇണക്കുന്ന ഈ കണ്ണികളുടെ പേരെന്താടാ.


സ്നെഹത്തിന്റെ ഡെഫനീഷ്യന്‍ എഴുതാന്‍ പറഞാല്‍ നീ എന്തു എഴുതും അളിയാ... നീ വല്ല്യ കവിയല്ലേ എന്നു പണ്ടു രണ്ടര പെഗ്ഗിന്റെ ഹങൊവറില്‍ ജെറാള്‍ഡ് ചോദിച്ചപൊലെ തൊന്നിപ്പൊയി ഈതു കെട്ടപ്പൊ...

നിങളുടെ കൂട്ടത്തിലെക്കു ഞാനും കൂടട്ടെ...??
രണ്ടര പെഗ്ഗിന്റെ ആഴത്തില്‍ ഞാനൊരിക്കലും ഡെഫനീഷ്യ്ന്‍ ചൊദിക്കില്ല...
തത്ത്വമസി.....

Michelle said...

തകര്‍ത്തു മാഷേ രണ്ടാംഭാഗവും. പാതാളത്തിലേക്ക് ശൂ.. ഫൈവ് സ്റ്റാറിലൊക്കെ ചെത്തിയടിച്ചു കറക്കമാണെന്ന് മനസ്സിലായി. :)